MET DE FRANSE SLAG

Lekker weer thuis: weekje Frankrijk. De Ardeche: een paradijs voor motorrijders! Plein soleil, veel zon dus.

Vele Aha Erlebnisse, Deja Voe zeggen de amerikanen.

De weg weer eens kwijt in Belgie: 1 bord deviation en je bent letterlijk en figuurlijk compleet de weg kwijt. Borden staan niet op een plaats waar je ze verwacht en wel waar je dat absoluut niet doet. Alle tunnels in Brussel (en dat zijn er HEEL veel) gezien , knap pissig ervan geworden maar het Manneke niet gezien. Gelukkig is de routering in Frankrijk perfect. Pas alleen op tussen Nancy en Metz: iets harder dan 110 en je staat op de foto.

Toiletten in Frankrijk, een hoofdstuk apart. 2 voetstappen op de grond en adembenemend! Service langs de autoroute: kloten van de bok. Brood daarentegen: formidable, zoute boter maakt beleg absoluut overbodig.

Wij zijn niet zo negatief over fransen als amerikanen over ons: going dutch, dutch treat, dutch disease. We hebben het wel over: "met de franse slag", een beetje labberdekakkie dus. Verder heeft frans natuurlijk een behoorlijke bijdrage aan onze taal geleverd, al dan niet door Napoleon en familie. Leve de Fremtworter!

Ik houd wel van Frankrijk. opgegroeid met Brel (Walen zijn noord-Fransen, Limburgers noord-Belgen of moet dat na 1 augustus anders?) en Brassens tijdens de franse les vind ik het een lekker taaltje. La France: een culinair paradijs. Toch behoorlijk in de fout gegaan. Als je een ossestaart wil bestellen maar je bestelt een osselul ben je ff de risee van de winkel: een queue is geen cul! Komt daar ons woord kul vandaan? Waarom zou een staart trouwens beter trekken? Geldt dat alleen voor de soep?

Met de franse slag, dat geldt ook voor dit stukje: wat impressies, niet uitgemolken. Paris vaut bien une messe, behalve voor Jim Morrisson. Mijn favoriete zanger ligt verscholen op Pere Lachaise. Dicht bij de kleine mus Piaf. When the music is over!