SLANDS WIJS SLANDS EER

Ik zit in Kroatie op een geleende lap top mijn eerste buitenlandse column te maken. Geleend, want ik ben zo handig geweest mijn spiksplinternieuwe lap top te verzieken door iets te enthousiast een verkeerd programma te verwijderen.

Leuk ook al die Kroatische leestekens. Kan de Nederlandse dus niet vinden en ook het ad-teken niet. Handig als je wilt inloggen met Google.

Kroatie, om precies te zijn Oost-Slavenie: iets ten zuiden van Hongarije en tegen de Servische grens aan. Dat hebben ze geweten tijdens de laatste burgeroorlog. De littekens van Servisch geschut en bombardementen zijn nog overal te zien. Verder ziet het er prima uit. Nieuwe autoos (waar is de apostrof nu?). moderne kleding en goeg gevulde moderne winkels zoveel je wilt. Ik heb me echter laten vertellen dat uiterlijke schijn belangrijk is voor Kroaten. Liever een nieuwe auto en niets te vreten dan andersom.

Ik ben hier om te kijken, hoe ik kan helpen bij het opzetten van intergemeentelijke samenwerking. Dat is een probleem. Want in de vele kleine gemeenten vaieert het aantal ambtenaren van 2 tot 6 en maakt de burgemeester, als meewerkend voorman, de dienst uit. Is die van de goede partij dan heb je mazzel, anders kan je fluiten naar steun en/of geld van de centrale overheid. Het onderling vertrouwen is door de burgeroorlog behoorlijk geschaad, want ook nu heb je nog Kroatische en Servische dorpen. Ga er maar aan staan.

In ieder geval is en bezoek aan enkele wel enthousiaste burgemeesters gewenst. Goed voorbeeld doet volgen. Ik arriveer om 10 uur bij mijn eerste burgemeester die bij de koffie een pikketanusje aanbiedt. Dat hoort zo. Ik kan kiezen tussen Jagermeister of Brandy. Aangezien mijn jachtseizoen gesloten is, kies ik voor het tweede. Ik zeg nog een klein glas, maar dat betekent alleen dat het geen bierglas wordt. Nasdrovje.

Om 11 uur komen we samen bij de tweede burgemeester aan. Dat is een Servier maar tijd heelt vele wonden. Deze blijkt zelf Slivovitz te stoken en het is natuurlijk onbeleefd, en een slechte start, om die af te wijzen. Nasdrovje. Een refill kan ik in beide gevallen gelukkig wel afwijzen.

Het loopt al tegen lunchtijd dus er moet gegeten worden. Twee anderen schuiven ook aan. Burgemeester 1 houdt van riviervis dus dat wordt het. Het voorgerecht is karpersoep. Een soort wastobbe komt op tafel, met daarin stukken karper ter grootte van een halve kip. Je schept eerst pasta op en daarover de soep. Tot mijn stomme verbazing verzwelgt burgemeester 1 soepeltjes 3 (!) borden van deze soep als voorgerecht. We krijgen trouwens een slab om, want de karper moet gekluifd worden. Hou je, zoals ik, niet van graten dan heb je pech. Daarna komt gebakken karper, snoek en meerval op tafel. Gelukkig hadden de burgemesters om 4 uur een vergadering anders had ik er waarschijnlijk nog gezeten. Vis moet zwemmen, maar vanwege de vergadering werd er gelukkig matig gedronken.

Gelet op het kennelijk plezier waarmee de vissen naar binnengaan, vraag ik burgemeester 1 of hij van vissen (met een hengel) houdt. Beledigd kijkt hij me aan: ik ben nog sexueel actief, zegt hij. Kennelijk zijn er in Kroatie andere oorzakelijke verbanden dan in Nederland of misschien juist niet. Dan komen uitdrukkingen zoals ' als een vis in het water' , ' zo glad als een aal' en 'achter het net visen' in een heel ander daglicht te staan.

Slands wijs slands eer. Niet alles wat anders is, is slecht maar soms geven andere culturen je wel te denken. Relativeren is goed. Dit is waarschijnlijk een van mijn weinige colums zonder gekanker. Kroatie bedankt. Nasdrovje.