VIVA IBERIA

Moed verzameld: nieuwe ronde nieuwe kansen.

Het is hier toch 7 uur vroeger, dus terwijl jullie in de kou zitten te tandakken, loop ik nog in mijn korte broek rond bij de Zokalo: het centrale plein in Oaxaca. Spreek uit: wagakka. Nee, geen tjakka, Emile.

Het begon slecht. 2 uur vertraging in Amsterdam en bij aankomst in Madrid geen vliegtuig naar Mexico-stad, pas de volgende dag een vlucht, ook weer met vertraging. Alles met de Spaanse slag. Geen opvang en uiteindelijk ondergebracht in een hotel in Madrid, waar 5 reisgenoten bleken te ontbreken. Daar lagen tandenborstel, scheerzeep etc. al klaar, dus ik heb het vermoeden dat Iberia, net als Arke Fly, vliegtuigen uitleent aan andere maatschappijen over de ruggen van de eigen klanten heen. Bij terugkomst zullen we een ziens hoe hard het nieuwe Europese consumentenrecht bij vertragingen en cancelling van vluchten is.

In ieder geval heeft Iberia wel " standards": er is een grote overeenkomst tussen het brood dat geserveerd wordt en de stewardessen: beide droog en oud.

Met 1 dag vertraging aankomst in Mexico-City, in de smog op 2200 meter. Hier wonen dus 22 miljoen mensen. Om de luchtvervuiling te beteugelen is een systeem ingevoerd, waarbij je afhankelijk van de kleur van je nummerbord op bepaalde dagen wel of niet mag rijden. Wat doen Mexicanen? Ze kopen een tweede of derde auto met een andere kleur nummerbord.

Op naar Teotihuacan. De piramides daar zijn, in tegenstelling tot die in Gizeh, Egypte, wel te beklimmen. Een hele klus bij 25 graden en als je afdaalt en hoogtevrees hebt is dat bepaald geen kattenpis.

We hebben een Mexicaanse gids, die ons in sappig Vlaams bijpraat. Oppassen voor de ratten met 2 benen in de parken, de koffie is sokkensap hier en als je geen stoftenen wil, moet je geen tefa´s dragen. Eeen waarheid als een biftec.

Gisteren langs de rokende Popecatepepl en besneeuwde witte dame naar Oaxaca gereden, waar gemiddeld meer dan 1 maal per dag een aardbeving plaatsvind. Aangezien ze meestal slechts een kracht hebben van 4 op de schaal van Richter voel je ze niet. Wel is dat de reden dat er hier geen hoogbouw is.

´s Avonds heerlijk buiten gegeten op de Zokalo, hoewel heerlijk? De plaatselijke specialiteit is gefrituurde sprinkhanen en die moeten natuurlijk geproefd worden. Mening van de smaakpolitie: niet vies en niet lekker. Gauw een slok Corona en op naar het hoofdgerecht. Gelukkig hebben we de foto´s nog!

Vanmorgen Monte Alban bewonderd. Piramides en ruines op de met menskracht afgevlakte top van een van de bergen in de buurt. Hier hebben Zapoteken, Azteken etc. gewoond. De enige teken die we nog niet gezien hebben zullen we in Playa del Carmen tegenkomen: discoteken!

Ook nu weer een Nederlands sprekende gids, die ons ook het systeem van geboortebeperking In Mexico uitlegt. " Na het derde kindje gaat de fabriek dicht (sterelisatie) en wordt het pretpark geopend". Kijk zo leer je nog eens wat; overigens doen de armsten aan deze regulering niet mee. Konijnen zullen zich in een hoekje gaan zitten schamen als ze het aantal koters zien.

Vanavond "genieten" van volksdansen. Even slikken, maar ik heb hier gelukkig geen last van Frans Bauer en Paul de Leeuw, dus dat moet net lukken.

Morgen om zes uur ´s ochtends verttek naar Chiapa de Corzo, de tussenstop naar Palenque. Om de lange reis wat korter te doen lijken, worden we om 8 uur (!) verwacht bij een mescalproeverij, ben benieuwd.

Ik meld me weer bij het volgende Internetcafe.

Felice Navidad!