BOMMEN EN GRANATEN
"Duizend bommen en granaten": een gevleugelde uitdrukkingvan kapitein Haddock in Kuifje. De bommen, granaten en ander geweld in de wereld blijven ons helaas ook buiten de stripwereld bezig houden.
Toen ik gistermorgen de eerste beelden van de onderschepping van de vloot met hulpgoederen voor de Gazahstrook door Israelische commandos zag, vermoedde ik het al. En ja hoor: even later zien we Gretta Duisenberg de Palestijnse vlag uit haar raam hangen.
Israel: als land een monstergedrocht. Gecreerd door Engeland na de Tweede Wereldoorlog. We vergeten snel, maar de miljoenen gedode joden zijn toch een rechtvaardiging om dit volk een veilige plek op aarde te geven? Wie, net als ik, in Auschwitz is geweest, moe toch begrip hebben voor de vorming van de staat Israel. In ieder geval in dat tijdbeeld, met die verse wonden nog aanwezig.
Ik schreef het hier al eerder. Laten we niet vergeten dat door de eeuwen heen landen zijn "gecreeerd" die als we bijvoorbeeld naar de etnische achtergronden van de bewoners daar kijken, niet logisch zijn of om problemen vragen. Ik kan het boek: "Africa, altered states, ordinary miracles", van Richard Dowden, aanraden aan diegenen die in achtergronden geinteresseerd zijn. Soms lukt het, soms kost het veel tijd en soms lukt het dus niet.
Tot in de vorige eeuw, toen de ontdekkingsreiziger Stanley (Dr. Livingstone, I presume) de Belgische koning Leopold tipte over de "goudmijn" Kongo en daar ruim voor beloond is, hebben Europeanen door streepjes op de kaart landen gecreerd zonder te kijken naar logische samenhang en de daar levende stammen. Een rivier, een gebergte, een zee en hup: weer een land gevormd.
Tot op de dag van vandaag is dit een van de grootste problemen in Africa. Kijk naar de Hutus en Tutsis in Rwanda, kijk in Kongo, kijk in Somalie en Nigeria. We hoeven trouwens niet zo ver te reizen om dit soort problemen te zien. Joegoslavie was ook zo'n voorbeeld. Alleen de knoet van Tito hield de diverse etnische groepen bij elkaar.
In Israel zullen Israeliers en Palestijnen op de een of andere wijze moeten leren samen te leven. Of de oplossing met Palestijnse autonome gebieden daarvoor de oplossing is, vraag ik me af.
Nu dus gehuilebalk over het Israelisch optreden. Maar de vloot was gewaarschuwd: de blokadde is er niet voor niets. Dit was een bewuste provocatie. Natuurlijk om de media-aandacht die de actie heeft gekregen uit te lokken.
De reden voor de blokkade: het al jaren gijzelen van Israelische militairen krijgt nu weinig aandacht.
En helaas vallen er slachtoffers, maar je maakt mij niet wijs dat daar niet op gerekend was. Sterker nog dat is een ingecalculeerd risico geweest want dat levert meer aandacht op. vredesactivisten? Je ziet op de beelden hoe commando's , nog aan een lijntje uit de helicopter hangend, in elkaar worden geramd. En wat doen commando's die daarvoor getraind zijn als ze aangevallen worden? juist.................... Niet huilebalken dus.
Als je dan de reacties, vooral in Turkije, ziet, weet je gelijk waarom dit land nooit lid van de EU mag worden. Het moslimfundalisme zit daar heel dicht onder het huidoppervlak.
We vergeten , als het in ons politieke straatje past, ook even dat de Palestijnse gebieden op dit moment door een terreurorganisatie geregeeerd worden. Hamas dat met laffe bomaanslagen op onschuldigen en raketbeschietingen regelmatig het vuurtje doet oplaaien. Hamas dat uit is op de vernietiging van de staat Israel. Ter nuancering: ook de Israeliers zijn geen lieverdjes. het disproportionele geweld dat regelmatig in de "bezette"gebieden gebruikt wordt, is niet goed te praten.
Wil een oplossing in zicht komen dan zal toch eerst het bestaanrecht van de staat Israel erkend moeten worden en dat zie ik niet zo gauw gebeuren, zeker niet door Hamas.
Oorzaak en gevolg, bommen en granaten, het zinloze verlies van zoveel mensenlevens aan beide kanten.
Wie zet de eerste stap naar een oplossing? Een "babbelclub"als de Verenigde Naties met Bankroetie Mun aan het roer zal dat niet zijn.
Amerika, Rusland of wellicht China: wie pakt de handschooen op?
We weten uit het verleden dat er een Nobelprijs voor de vrede mee te winnen valt, maar wat hebben diverse prijswinnaars ons opgeleverd?
Een te lange herhaling van zetten levert bij schaak remise op: geen winnaar.
In dit geval is het nog erger: er zijn alleen verliezers.
Toen ik gistermorgen de eerste beelden van de onderschepping van de vloot met hulpgoederen voor de Gazahstrook door Israelische commandos zag, vermoedde ik het al. En ja hoor: even later zien we Gretta Duisenberg de Palestijnse vlag uit haar raam hangen.
Israel: als land een monstergedrocht. Gecreerd door Engeland na de Tweede Wereldoorlog. We vergeten snel, maar de miljoenen gedode joden zijn toch een rechtvaardiging om dit volk een veilige plek op aarde te geven? Wie, net als ik, in Auschwitz is geweest, moe toch begrip hebben voor de vorming van de staat Israel. In ieder geval in dat tijdbeeld, met die verse wonden nog aanwezig.
Ik schreef het hier al eerder. Laten we niet vergeten dat door de eeuwen heen landen zijn "gecreeerd" die als we bijvoorbeeld naar de etnische achtergronden van de bewoners daar kijken, niet logisch zijn of om problemen vragen. Ik kan het boek: "Africa, altered states, ordinary miracles", van Richard Dowden, aanraden aan diegenen die in achtergronden geinteresseerd zijn. Soms lukt het, soms kost het veel tijd en soms lukt het dus niet.
Tot in de vorige eeuw, toen de ontdekkingsreiziger Stanley (Dr. Livingstone, I presume) de Belgische koning Leopold tipte over de "goudmijn" Kongo en daar ruim voor beloond is, hebben Europeanen door streepjes op de kaart landen gecreerd zonder te kijken naar logische samenhang en de daar levende stammen. Een rivier, een gebergte, een zee en hup: weer een land gevormd.
Tot op de dag van vandaag is dit een van de grootste problemen in Africa. Kijk naar de Hutus en Tutsis in Rwanda, kijk in Kongo, kijk in Somalie en Nigeria. We hoeven trouwens niet zo ver te reizen om dit soort problemen te zien. Joegoslavie was ook zo'n voorbeeld. Alleen de knoet van Tito hield de diverse etnische groepen bij elkaar.
In Israel zullen Israeliers en Palestijnen op de een of andere wijze moeten leren samen te leven. Of de oplossing met Palestijnse autonome gebieden daarvoor de oplossing is, vraag ik me af.
Nu dus gehuilebalk over het Israelisch optreden. Maar de vloot was gewaarschuwd: de blokadde is er niet voor niets. Dit was een bewuste provocatie. Natuurlijk om de media-aandacht die de actie heeft gekregen uit te lokken.
De reden voor de blokkade: het al jaren gijzelen van Israelische militairen krijgt nu weinig aandacht.
En helaas vallen er slachtoffers, maar je maakt mij niet wijs dat daar niet op gerekend was. Sterker nog dat is een ingecalculeerd risico geweest want dat levert meer aandacht op. vredesactivisten? Je ziet op de beelden hoe commando's , nog aan een lijntje uit de helicopter hangend, in elkaar worden geramd. En wat doen commando's die daarvoor getraind zijn als ze aangevallen worden? juist.................... Niet huilebalken dus.
Als je dan de reacties, vooral in Turkije, ziet, weet je gelijk waarom dit land nooit lid van de EU mag worden. Het moslimfundalisme zit daar heel dicht onder het huidoppervlak.
We vergeten , als het in ons politieke straatje past, ook even dat de Palestijnse gebieden op dit moment door een terreurorganisatie geregeeerd worden. Hamas dat met laffe bomaanslagen op onschuldigen en raketbeschietingen regelmatig het vuurtje doet oplaaien. Hamas dat uit is op de vernietiging van de staat Israel. Ter nuancering: ook de Israeliers zijn geen lieverdjes. het disproportionele geweld dat regelmatig in de "bezette"gebieden gebruikt wordt, is niet goed te praten.
Wil een oplossing in zicht komen dan zal toch eerst het bestaanrecht van de staat Israel erkend moeten worden en dat zie ik niet zo gauw gebeuren, zeker niet door Hamas.
Oorzaak en gevolg, bommen en granaten, het zinloze verlies van zoveel mensenlevens aan beide kanten.
Wie zet de eerste stap naar een oplossing? Een "babbelclub"als de Verenigde Naties met Bankroetie Mun aan het roer zal dat niet zijn.
Amerika, Rusland of wellicht China: wie pakt de handschooen op?
We weten uit het verleden dat er een Nobelprijs voor de vrede mee te winnen valt, maar wat hebben diverse prijswinnaars ons opgeleverd?
Een te lange herhaling van zetten levert bij schaak remise op: geen winnaar.
In dit geval is het nog erger: er zijn alleen verliezers.

0 Comments:
Een reactie posten
<< Home