MOZART ERECTIE KWIJT

Ik had het al aangekondigd: er gebeurt niets, komkommertijd: dus tijd voor de "broodje aap" verhalen.

Weer eens een vrouw in de jungle gevonden die er al 18 jaar schijnt te zitten en alleen dieren- geluiden produceert en wat lees ik vanmorgen op de voorpagina: Mozart raakt erectie kwijt.

Kijk: dat is tenminste wereldnieuws.

In de Antwerpse Zoo bivakkeert een leguaan, met de welluidende naam Mozart, die een permanente stijve heeft. Ja, ja: ook in Belgie geldt "baas boven baas". Daar kan in Brussel Manneke P. nog een puntje aan zuigen.

Maar het mes gaat er in want permafrost is normaler dan permastijf. Van Amadeus naar Amputeus zullen we maar zeggen. Of de behandeling plaats vindt op iniatief van de verzorgers of geschokte bezoekers laat het bericht in het midden. Dat is iets voor Een Vandaag; achtergrondinfo wil ik!

Voor de dierenvrienden, het is niet zielig: de amputatie zal Mozarts paringsdrang niet dwarsbomen want leguanen hebben er twee! Legioaan zou dus een betere naam zijn.

En verder klunen de Kenianan onder leiding van Bart Veldkamp ter voorbereiding op de alternatieve Elfstedentocht (zwart-wit camera's klaar houden), daten de gehandicapten in liefde op het tweede gezicht en dansen de sterren op maar liefst twee zenders het ijs aan stukken. Ik krijg zowat heimwee naar het programma WAK(u), WAK(u).

Dag Joan, dag Sjoukje, blij jullie ook weer eens te zien en ook na 40 jaar zie ik nog steeds liever Joan. Houtrust forever!

Gisteren ook weer op de motor gekropen. Rijden we op de heenweg langs Motoport zegt Ray (mijn instructeur) Ronald, linksaf even een broek kopen. Geintje dacht ik en met 110 rem je niet zo snel af. Twee uur later begreep ik dat het serieus bedoeld was. Twee uur in je spijkerbroek op de motor met gevoelstemperatuur - 3 doen verrassende dingen met je knieen. Die waren net zo stijf als die leguaan in Antwerpen. Dus na de les maar gauw ook voor de winter een motorbroek gekocht. Het zal wel net zo gaan als met mijn skieen: het ziet er niet uit, maar koud heb ik het niet.

Houdt u Nederland voor mij in de gaten? Ga ik kijken hoe het met de democratie in onze nieuwe Eurostaat Roemenie staat. Ik ben de taal al druk aan het oefenen met handige zinnen als: ik ben mijn koffer kwijt (mi-am pierdut valiza), mijn auto is opengebroken (mi sa spart la masina) en ik voel me niet goed (nu ma simt bine). U ziet het goed, de naam zegt het al: Roemeens is geen Slavische maar een Romaanse taal; langzaam gesproken lijkt het redelijk op Italiaans.

Arriverderci!

SAAI?

Winter in Nederland: saai en grauw.

In Cuba vecht El Commandante voor zijn leven In Amerika spreekt Bush zijn Shit of the Union uit en in Nederland....?

De Garisten Unie, Balkie en Bos onderhandelen door. Zijn ze eruit voor de Statenverkiezingen?

Ik heb me maar op de Nederlandse literatuur geworpen. Na Kluun en Japin hebben Saskia Noort en Simone van der Vlucht mijn nachtkastje gedeeld. Nederland heeft toch meer lekker leesbare schrijvers dan ik dacht.

Zondag reis ik af naar onze nieuwe Eurostaat Roemenie. Belachelijk dat dit land is toegelaten. Ze hebben wel drie nullen van de bankbiljetten afgehaald, maar corruptie is daar uitgevonden. Waarschijnlijk mag ik over een paar maanden alle eilanden op de Antillen aan een integriteitsproef onderwerpen. Daar verheug ik me meer op; misschien ff hoppen naar Cuba.

Tussendoor in Oost Slavonie (Kroatie) kijken of er wat aan intergemeentelijke samenwerking kan worden gedaan. Op praktische basis dan, niet met die megaconstructies waar we in Nederland bijna de boel mee om zeep hebben geholpen. Verlengd locaal bestuur? Mijn zolen!

Weer een nieuwe gratis krant erbij. Goed voor de voetbalclubs en hun oud papier acties.

Een dateprogramma voor gehandicapten. Koos Alberts is er blij mee. Lexa wordt nu Dislexia. Ranzig, sorry.

Ik mis mijn Scrabblemaatje. Geen dubbele woordwaarde of geworstel met de Q.

Winter in Nederland: slaap zacht!

HEEN EN WEER

De formateur tWeiffelt niet meer: het volgende kabinet Balkenende komt er aan. Niet drs. P. maar drs B.(alkenende) kan het lied "heen en weer" uit volle borst inzetten. Even een wit Rouvoetje gehaald en Wouter verrast met: "ik geef je een roosje mijn roosje".

Door de storm buiten waait iedereen zijn jasje nu net als dat van Wouter. Zoals de wind waait, waait mijn jasje". Ik doe niet mee aan een Kabinet zonder SP en ik blijf fractievoorzitter. Geheugenverlies of verkiezingsleugentjes om bestwil?

3,5 miljoen pleuro kost de aanpassing va Randstadramp in de bocht bij het station Ternoot. Hallo, goedenmorgen: verbinden de verantwoordelijken er nog conclusies aan? Een enkele reis opzouten, zou ik zeggen. Hoge bomen kunnen ook wind vangen.

In Belgie gaat de prins toch terugbetalen. Opeens vindt ie het raar dat zijn paleisje voor noppes is opgeknapt. Waarvan hij het gaat betalen is mij onduidelijk, want volgens de kranten geeft hij meer uit dan er uit de staatskas binnenkomt. Een tip voor Koning Albert: pas de Zalmnorm op hem toe, norme de saumon voor de Walen.

Wat is het verder rustig. Met de geremasterde Beatles op de achtergrond komt de inspiratie in ieder geval niet van buiten. Toch een winterslaap? Meestal komen in de komkommertijd toch de "broodje aap"verhalen in de kranten.

Niets van dat alles. Nederland slaapt. Zelfs de column van Victoria Koblenko is vandaag saai. Wel weet ik nu dat In Ghana verkrachting binnen het huwelijk heel normaal wordt gevonden. Ghana met die banana zal ik maar zeggen. Triest, maar er lopen ook in Nederland nog genoeg gekken vrij rond. Een jong meisje aanranden en dan met de camper er over heen. Hoe diep kan je zinken?

Ik hoop op een beetje zon of dan maar een zonnig bericht. Zo niet; dan maar onder het tosti-ijzer. Kunstmatig gezond en toch ongeZONd.

BACK HOME

Een klein maandje in India, terug in Nederland en er is niets verrassends gebeurd of veranderd.

We krijgen het Kabinet CDA, PVDA en Christen Unie, Rampstadrail is nog steeds niet weer terug op de rails, het is nog geen winter en de uitverkoop en Vakantiebeurs beconcurreren elkaar om de klanten. En in Belgie weet de prins nog steeds van geen kwaad.

Een Rooms-Rood Kabinet, de rooms-rote armee fraction rukt op, haal de Rode boekjes maar weer tevoorschijn en de grenzen gaan weer naadloos open voor gelukszoekers.

Rampstadrail; na de Zwemtunnel het tweede echec voor het Haags openbaar vervoer. Wie gaat dat betalen? Te krappe bochten in een betonnen bak, hoe verzin je het? Hadden jullie bij de NS geen wagons met vierkante wielen kunnen huren, misschien was er dan niets gebeurd?

De Uitverkoopwet is al jaren afgeschaft maar nog steeds trappen we er twee keer per jaar in: UITVERKOOP!! Winkeldochters in de aanbieding.

Dan maar naar de Vakantiebeurs. Bommen in Madrid, Sri Lanka en Thailand. Omslaande veerboten en neerstortende vliegtuigen in Indonesie. Zoek maar een gezellig reisje uit. Was het eerst Vrij Veilig, daarna Rij veilig nu is het REIS Veilig.

Misschien een tip om jezelf in zo'n doorkijkzak in Schiphol te verpakken voor je de veiligheidscheck in gaat. Europa ten top,wat een kul: flesjes in doorkijkzakken. 10 Meter verder koop je weer gewoon je flesje Spa blauw en contactlenzenvloeistof voor in het vliegtuig. Is je zakmesje afgepakt? Geen probleem, in het vliegtuig krijg je stalen bestek.

Welke zool heeft deze onzin verzonnen. Een beetje vliegtuigkaper is toch wel iets creatiever: een exploderende steenpuist of aambei, een gaslekkende implantaatborst. Brussel: wakker worden!

Wat een weelde trouwens: drinkwater uit de kraan, een w.c. die doortrekt en een douche met warm water.

Pieter en Margriet veerig jaar getrouwd. Nu, van harte hoor. Bevallen de vingeroefeningen van Pieter thuis toch kennelijk beter dan die met Wibi samen op de piano.

Rood licht voor rosse buurt. Job gaat in Amsterdam de vermakelijkheidsbelasting een zware slag toebrengen: het aantal peeskamers moet terug. Vanmorgen las ik dat een seksbaas er een groot aantal had verkocht. " Het heeft niets met het beleid van de gemeente te maken, het zat al lang in de pijplijn". Ik had hem niet kunnen verzinnen.

Is er dan niets veranderd, ja toch; Robert Long is niet meer.

Van de zanger met het Papoeakapsel bij Unit Gloria (the last seven days), toen nog in het engels , via begenadigd zanger en componist van Nederlandse teksten tot een Tien voor Taal verworden.

De man van de schitterdende vondsten. Over het condoomverbod door het Vaticaan: hij die door zijn orgaan slechts pist en over tienduizenden beslist" of zijn liedje over de drie grootste veroorzakers van kwaad in de wereld: de letter K. De K van Kerk, Kut en Kapitaal.

Met een parafrase naar zijn musical Tjechov zeg ik: "vanmorgen vloog hij nog", nu niet meer.

Robert: R.I.P.

So Long!

PASSAGE TO INDIA

Passage to India, tijdens de middelbare school een verplicht nummer op de engelse literatuurlijst.

Passage to India: even de spruitjeslucht inruilen voor curry.

Delhi, stad met 16 miljoen inwoners, waarvan er 1,5 miljoen letterlijk op straat wonen. Armoede en viezigheid, maar ook veel cultuur. Paleizen, het rode fort, het Ghandimuseum en schitterende graftombes.

Het is wennen aan de teenerjongens die allemaal gearmd of met de armen om elkaar rondlopen. Hoe verschillend kunnen culturen zijn.

Heeft u last van hondenpoep op straat? Ga ff in India kijken. Paarden, honden, koeien, geiten, mensen alles doet het op straat. Voor je het weet kan je weer hinkelen door je pogingen om de stront te ontwijken. Last van de verkeersdrukte? Auto's, tuc tucs, riksha's, fietsen, brommers, motoren: een grote chaos. En maar toeteren en niemand die kwaad wordt. Met dit verkeersgedrag had je in Nederland allang een ram voor je kop gehad, maar hier gaat het anders.

Geen voorrang geven, zo lang mogelijk doorrijden, maar op het laatst toch de ander voor laten gaan; verdraagzaamheid ten top. Niet tot het gaatje, want toen onze chauffeur eindelijk, na enkele vergeefse pogingen, een motor op zijn voorbumper had, kreeg ie een koekie op zijn oog voor hij sorry kon zeggen.

Dan op weg naar Bikaner en Jaisalmer, langs de route waar vroeger met karavanen zijde, diamanten en opium vervoerd werd. Tot de engelsen Calcutta als havenstad ontwikkelden. De kooplieden vertrokken naar Calcutta, maar richten in hun geboortestreek schitterend gedecoreerde paleisjes, haveli's, op.

Land van duizend en een nacht. Woestijngebied, paleizen, forten, kamelen en veel gekleurde gesluierde vrouwen. De weg is (hier) goed, want we gaan richting Pakistan en Pakistani en Indiers zijn geen vriendjes dus het leger moet snel kunnen oprukken.

We slapen in een oud fort. De kasteelheer van oude indiase adel, de Takur, zorgt persoonlijk dat het ons aan niets ontbreekt. Zelfs een emmer heet water 's morgens om je te wassen. Beter dan de vele douches in de hotels die we later zouden aandoen. Manneke Pis zou zich schamen voor de zielige straaltjes die daar geproduceerd werden. Vandaag geen druk, morgen is het beter; maar morgen zijn we alweer weg.

De takur doet me in zijn gedrag aan verhalen over het Indonesie van vroeger denken. De pinda's die ongeveer vijftien centimeter van hem verwijderd zijn, laat hij door een bediende aanreiken.

De rattentempel in Besnik. Vijftienduizend (heilige) ratten krioelen over je blote voeten of sokken. Je mag ze geen pijn doen, maar die ene die op mijn voet zat, zit nu of plat tegen het plafond of draait nog steeds in een baan om de aarde.

De bocht om, terug richting Jodphur, stad met schitterende forten. Voor een half uurtje dan (voor mij) en niet de twee en een half die er door de enthousiaste gids voor zijn uitgetrokken. Het is gedaan met de goede wegen; met gemiddeld veertig km per uur ben je spekkoper.

Ik eet nog steeds vegetarisch en zal dat drie weken volhouden. Vlees eten betekent Teenaladies in je broek en die had ik niet ingepakt. Ben op zoek geweest naar de HalAldi, maar heb hem niet gevonden.

Bij de bishnoi stam heb ik een unieke ervaring: als onderdeel van het begroetingsritueel dien ik drie slokjes water vermengd met opium te verorberen. Misschien een touristentruc, want ik ben er niet helder, high of wat dan ook van geworden.

Op kamelen naar de ondergaande zon kijken. Jammer dat we drie kwartier voor zonsondergang staan te vernikkelen in de woestijn, terwijl de kamelen even zijn uitgeleend voor het vervoer van Amerikanen voor een kort ritje.

Naar Udaipur, de stad waar de James Bondfilm Octopussy deels is opgenomen. En dat zal je weten ook: in elke hotel, drie keer per dag wordt de film vertoond. Waarschijnlijk de enige film die in India vertoond mag worden waar het woord pussy in voorkomt.

Wassende en badende vrouwen in de rivier, mooie kleurrijke plaatjes.

Naar Pachewar Garth. Opnieuw een oud fort waar we in slapen. Uiteraard staat het beloofde zwembad er opnieuw leeg bij. Dan maar een Kingfisher (biertje) gepakt. Waar geen drankvergunning aanwezig is, wordt het bier in een theepot geserveerd.

Jaipur, stad van de drie V's. Vuiligheid, viezigheid en vunzigheid. De pracht van de gebouwen wordt overheerst door straatvuil en uitlaatgassen. Als je al twee weken vegetarisch eet, begrijp je waarom een van de paleizen "paleis der winden" heet.

Hier pakken we onze eerste fietsriksha. Na druk onderhandelen, want de gevraagde veertig rupee (80 cent) lijkt erg veel, pedaleert onze rijder 40 minuten tot we op de gewenste plaats zijn. Onze gene neemt per 10 minuten toe, vooral als het niet fietsend, dan maar lopend gaat. Om de schaamte af te kopen, betalen we meer dan wat eerst gevraagd was en besluiten verder alleen maar gemotoriseerde tuc tucs te nemen.

Elke dag worden we botter. Uitgestoken handen, groeten als hello, how are you and what's your name negeren we volkomen. Ook de jongen die bij elk fort meeloopt, uitleg geeft en zegt: I'm not a guide, I'm a student,I want to practice my english, no money. Daar trappen we niet meer in. ALLES kost geld en een praatje aanknopen, betekent een verplicht bezoek aan minimaal 3 familieleden met winkeltjes.

De Jantar Mantar is overweldigend. Een planetarium, eeuwen oud waar met exacte precisie tijd, afstand tot hemellichamen en stand van tekens van de dierenriem door de zon worden aangegeven. Qua impact doet het me aan de piramides van Gizeh denken. De bouwwerken zien er trouwens uit als door een moderne architect neergezet.

's Avonds naar een Bollywood film in het grootste theater van Azie, 1500 zitplaatsen. 3 Uur (!) lang overacterende, dansende en zingende Indiase soapies. Gelukkig heb ik een medestander die ook na een uur afnokt. We gaan vreemd: naar de Mac op de hoek om een maharadja burger (kipgehakt) te scoren.

Naar Bharatpur, bekend om zijn vogelreservaat met meer dan 400 soorten vogels. In een ander jaargetijde dan: de vogels waren gevlogen. Behalve een verdwaalde reiger en een enkele ooievaar was er niets te zien. Had ik toch in Den Haag kunnen blijven.

Mijn primaire reisdoel nadert; de Taj Mahal in Agra. Agra met het schitterende Rode Fort en de nog mooiere moskee. Aan de opdringerige verkopers zijn we allang gewend. We kopen pas als de chauffeur de motor start. Niks, nooit meer dan de helft betalen: de prijs gaat wel 5 x naar beneden.Zo nu en dan kan de verkoper nog net zijn arm uit het raampje trekken om te voorkomen dat hij wordt meegesleurd.

Uren in de rij voor de Taj Mahal. Geen tassen, mobis en etenswaren mee. De angst voor aanslagen heerst ook in India. Ik vraag me af, hoe het moet als je een eetbare onderbroek draagt.

Het was het wachten waard: de Taj Mahal is overweldigend. Ik ben zo in trance dat ik 2 t-shirts koop (maat large) die, na uitpakken ,volgens mij waarschijnlijk alleen door kabouter Plop gedragen zullen kunnen worden.

Naar Khajurahu: de Kama Sutra tempels. Schitterend, niet alleen vanwege de erotische kunst. Ik begrijp nu wel waar de uitdrukking "man en paard noemen" vandaan komt (man en paard nemen dan). Indiers die nog geen verdwaalde tepel op de televisie mogen zien (Fashion tv is de hotste zender) kijken hier hun ogen uit. Ik vraag me bij sommige afbeeldingen af of Youri van Gelder (lord of de rings) lenig genoeg is om daarin een goed figuur te kunnen slaan.

's Avonds bak ik oliebollen; rozijnen en meel meegenomen uit Nederland (Aldi bedankt!). 6 Man personeel kijken toe, wat later 500 rupee blijkt te kosten.

Oud en nieuw bij kampvuur met muziek uit het reisbusje. Ali en Mohammed B rappen ons het nieuwe jaar in.Vier en een half uur eerder dan in Nederland gaan mijn goede voornemens in.

Al het beste voor 2007 trouwens.

Naar Varanasi, de heilige stad aan de Ganges. Een belevenis: badende mensen in de heilige rivier, mensen op brandstapels de hele dag door, resten van lijken en as die in de Ganges worden gegooid in water dat 3 meter verder als onderdeel van het doopritueel wordt gedronken. Ik ga mijn eigen gang es en wordt onaangenaam verrast door een Indier die (per ongeluk) mijn camera uit mijn handen slaat. Helaas, pindakaas: niet te repareren en dat nog wel terwijl hij een heilige koe wilde wegduwen.

De nachttrein naar Delhi. Comfortabeler dan gedacht, afgezien van de ruftende Indier op het bovenbed, want boeren en scheten laten is heel normaal voor Indiers. Ik moet aan mijn overleden oma denken die ons als kinderen regelmatig wist te shockeren door in gezelschap geluiden te produceren en dan steevast zei: beter in de wijde wereld dan in een nauw gat gevangen. Wijsheid is niet alleen op een tegeltje te koop.

De afronding in Delhi. De schitterende Bahiatempel in de vorm van een lotus, een juweeltje van architectuur, nog een Jantar Mantar en de tombe van Humayun. Eerlijk is eerlijk: die is nog mooier dan de Taj Mahal.

Passage to India. Schitterend en vies tegelijk, relativerend, boeiend. India is een van de twee snelst groeiende economieen ter wereld. Ik hoop dat met het verdiende geld vooral ook wat aan bestrijding van de armoede gedaan wordt. Het contrast tussen arm en rijk is zo groot dat het pijn doet.