VALSE START
V staat voor Victory, Venezuela en ook Valse start. Geen problemen op de vlucht naar Parijs, maar op Charles de Gaulle begon de ellende. Als je een dubbeldeks Boeing wil laten inchecken, lijkt het verstandig dat vanaf achter per rij te doen. Niet In Frankrijk. Met de Franse slag werd er volkomen ongestructureerd ingechekt zodat een uur na het vertrektijstip pas de boarding was completed en gelijk ook mijn hoop op een raamplaatsje vergeven.
De gezagvoerder verontschuldigde zich voor de vertraging, maar gaf gelijk aan dat dit niet zijn grootste zorg was. Het vliegtuig bleek defect, dus: uitstappen, wachten op een ander vliegtuig en weer net zo onhandig instappen. 4 Uur vertraging. Achteraf bleek dit niet zo erg want het regende in Caracas zodat het geplande terrasje toch de mist zou zijn ingegeaan.
Even wat geld gewisseld: 2700 Bolivars voor 1 Euro. In de bus blijk je er met gemak 6000 te kunnen krijgen. Ik zit in een bus vol miljonairs. Foutje, bedankt. Op naar Macuto met onze perfecte chauffeur Asdrubal. Waarom doet die naam me steeds aan Harry Potter denken? Macuto dat negen jaar geleden door een modderstroom is vernietigd met ruim 10.000 doden. Een opwekkend begin van de vakantie vooral als het al een tijdje hard regent.
De volgende dag naar Caracas. Gewaarschuwd voor zakkenrollers dus extra alert en de sieraden thuisgelaten. Waar we niet op gerekend hadden, was dat als imand al 15 jaar een Rolex draagt, hij deze niet meer als sieraad ziet. De plaatselijk crimi´s hadden dit kennelijk wel gespot, want opeens werden we door een groepje overvallen dat het kennelijk op het horloge gemunt had. Dan blijkt hoezeer mensen op de automatische piloot reageren. In plaats van het horloge af te geven, pleegde de eigenaar verzet en bemoeiden ook enkelen van de groep zich ermee. Er vielen klappen, er werd een pistool en een mes getrokken, totale chaos en angst. Maar de poging werd afgeslagen.
Nog vervelender en bedreigender was het dat hetzelfde groepje ons kennelijk gevolgd had en 5 minuten later een nieuwe poging deed. We zijn een cafe ingevlucht, waar de eigenaar de politie belde. Door politie met getrokken pistolen zijn we naar de bus terug begeleid. De echte schrik komt dan pas later in de bus. Niet alleen bij de direct betrokkene, maar ook bij de rest van de groep. Ik had in ieder geval nog nooit een getrokken pistool op een halve meter gezien.
Gisteren per bus naar de rand van de Andes, Merida. De Kerst nadert en dat is duidelijk te zien. Ook de invloed van Chavez. Hoewel zijn held Fidel Castro is, is het in Venezuela duidelijk beter geregeld. Het ziet er niet armoedig uit en er is veel meer te koop dan in Cuba, hoewel vorige week poedermelk en w.c. papier niet verkrijgbaar waren. Overal littekens van het laatste referendum: Chavez Si, Chavez No. De Si borden zijn duidelijk gesponsoord.
Het toiletpapier mag net als in Griekenland niet door het toilet, maar het zou toch wel handig zijn als de prullenbakjes van een deksel waren voorzien.
Overigens is de meest manfeste held niet Chavez maar Simon Bolivar, die kom je overal tegen. Merida heeft iets met Charlie Chaplin, zijn beeldje met bolhoed wordt door mij dan ook tot Simon Bolhoedivar omgedoopt. ´s Avonds blijkt bijna alles dicht en het bier in enkele restaurants uitverkocht maar dat mag de pret niet drukken. We slapen in en Posada: simpel maar prima met een grote gelijkenis aan een paardenstal: 3 muren en een raampje naar een binnenplaats.
Vanavond het traditionele Venezolaanse kerstmaal dat fonetisch ajakkes heet (Allaices), ben benieuwd.
Morgen naar de langste kabelbaan ter wereld, 12,5 kilometer, leuk voor mensen met hoogtevrees. De kabelbaan gaat tot 4200 meter waar je een mooi uitzicht hebt op de hoogste piek van Venezuela. Uiteraard heet die Pico Bolivar. Met enig creatief rekenen is de hoogte net boven de 5000 meter getrokken.
Later in de week een wandeling en een overnachting in hangmat ergens in de bush bush, bij de hoogste waterval ter wereld. Nee, die heet niet Bolivar, maar (kan het toepasselijker) : Angel Falls.
Ik swing hier het Internetcafe uit van de Merengueklanken dus eindig met eenieder een fijne Kerst en goede jaarwisseling te wensen. Felice Navidad!
De gezagvoerder verontschuldigde zich voor de vertraging, maar gaf gelijk aan dat dit niet zijn grootste zorg was. Het vliegtuig bleek defect, dus: uitstappen, wachten op een ander vliegtuig en weer net zo onhandig instappen. 4 Uur vertraging. Achteraf bleek dit niet zo erg want het regende in Caracas zodat het geplande terrasje toch de mist zou zijn ingegeaan.
Even wat geld gewisseld: 2700 Bolivars voor 1 Euro. In de bus blijk je er met gemak 6000 te kunnen krijgen. Ik zit in een bus vol miljonairs. Foutje, bedankt. Op naar Macuto met onze perfecte chauffeur Asdrubal. Waarom doet die naam me steeds aan Harry Potter denken? Macuto dat negen jaar geleden door een modderstroom is vernietigd met ruim 10.000 doden. Een opwekkend begin van de vakantie vooral als het al een tijdje hard regent.
De volgende dag naar Caracas. Gewaarschuwd voor zakkenrollers dus extra alert en de sieraden thuisgelaten. Waar we niet op gerekend hadden, was dat als imand al 15 jaar een Rolex draagt, hij deze niet meer als sieraad ziet. De plaatselijk crimi´s hadden dit kennelijk wel gespot, want opeens werden we door een groepje overvallen dat het kennelijk op het horloge gemunt had. Dan blijkt hoezeer mensen op de automatische piloot reageren. In plaats van het horloge af te geven, pleegde de eigenaar verzet en bemoeiden ook enkelen van de groep zich ermee. Er vielen klappen, er werd een pistool en een mes getrokken, totale chaos en angst. Maar de poging werd afgeslagen.
Nog vervelender en bedreigender was het dat hetzelfde groepje ons kennelijk gevolgd had en 5 minuten later een nieuwe poging deed. We zijn een cafe ingevlucht, waar de eigenaar de politie belde. Door politie met getrokken pistolen zijn we naar de bus terug begeleid. De echte schrik komt dan pas later in de bus. Niet alleen bij de direct betrokkene, maar ook bij de rest van de groep. Ik had in ieder geval nog nooit een getrokken pistool op een halve meter gezien.
Gisteren per bus naar de rand van de Andes, Merida. De Kerst nadert en dat is duidelijk te zien. Ook de invloed van Chavez. Hoewel zijn held Fidel Castro is, is het in Venezuela duidelijk beter geregeld. Het ziet er niet armoedig uit en er is veel meer te koop dan in Cuba, hoewel vorige week poedermelk en w.c. papier niet verkrijgbaar waren. Overal littekens van het laatste referendum: Chavez Si, Chavez No. De Si borden zijn duidelijk gesponsoord.
Het toiletpapier mag net als in Griekenland niet door het toilet, maar het zou toch wel handig zijn als de prullenbakjes van een deksel waren voorzien.
Overigens is de meest manfeste held niet Chavez maar Simon Bolivar, die kom je overal tegen. Merida heeft iets met Charlie Chaplin, zijn beeldje met bolhoed wordt door mij dan ook tot Simon Bolhoedivar omgedoopt. ´s Avonds blijkt bijna alles dicht en het bier in enkele restaurants uitverkocht maar dat mag de pret niet drukken. We slapen in en Posada: simpel maar prima met een grote gelijkenis aan een paardenstal: 3 muren en een raampje naar een binnenplaats.
Vanavond het traditionele Venezolaanse kerstmaal dat fonetisch ajakkes heet (Allaices), ben benieuwd.
Morgen naar de langste kabelbaan ter wereld, 12,5 kilometer, leuk voor mensen met hoogtevrees. De kabelbaan gaat tot 4200 meter waar je een mooi uitzicht hebt op de hoogste piek van Venezuela. Uiteraard heet die Pico Bolivar. Met enig creatief rekenen is de hoogte net boven de 5000 meter getrokken.
Later in de week een wandeling en een overnachting in hangmat ergens in de bush bush, bij de hoogste waterval ter wereld. Nee, die heet niet Bolivar, maar (kan het toepasselijker) : Angel Falls.
Ik swing hier het Internetcafe uit van de Merengueklanken dus eindig met eenieder een fijne Kerst en goede jaarwisseling te wensen. Felice Navidad!
posted by angelo at 12/24/2007
2 comments
