MONTEZUMA

Ja,ja, ik heb me even van het zwembad losgerukt.

Ik verliet jullie in afwachting van een spetterende volksdans-show in Oaxaca. Nou het was toppie. Stel je voor: de plaatselijke sporthal, gezellig verlicht met neon en anderhalve man en een paardekop rond het podium. Een tiental mannen en vrouwen die zonder uitstraling eerst enkele dodendansen uitvoeren. Daarna werd het iets beter. Eten dat pas vlak voor het einde van het optreden wordt geserveerd. Ik had eerst nog enige hoop dat alle dansers op de vloer spontaan diarree zouden krijgen, opdat het beloofde spetterde optreden alsnog geserveerd zou worden maar helaas.

Nu was het wel de plaatselijke feestdag: de dag van de geduldige maagd. Geduld is een schone zaak. Gelukkig dacht ik, want een ongeduldige maagd blijft niet lang maagd. We hadden dus beter gezellig in het stadje langs de kraampjes kunnen sluieren, genietend van de kleurrijke bevolking.

Het wemelde hier trouwens vroeger kennelijk van de maagden. Gisteren waren we bij de grot van de maagd van Guadeloupè. Naar het straatbeeld kijkend, lijkt het echter dat het geduld nu op is: heel veel kleine kindertjes.

Oaxaca, trouwens de chocoladehoofdstad van Mexico. Terwijl ik ´s ochtends aan mijn refried beans en knoflookworstjes zat, zat een deel van de groep warme chocolade met soepstengels te eten. Ieder zijn meug. Trouwens nog geen nacho´s gezien in Mexico en ook geen crispy taco´s. dat schijnt TexMex food te zijn.

´s Morgens de mescalproeverij. Behalve de varianten met en zonder worm, ook mescal met cappuchino, kokos, ananas etc. Voor elk wat wils. Na de sprinkhanen heb ik dus ook de worm maar genuttigd. Gelukkig hebben we de foto´s nog.

Twee lange reisdagen achter de rug, met aankomst in het donker. Wie veel wil zien , moet lang reizen. Alweer een waarheid als een vaque. Maar het is de moeite waard: Palenque is schitterend. Deze Mayastad ligt midden in de jungle en is pas enkele tientallen jaren geleden totaal overwoekerd ontdekt. Wetenschappelijk onderzoek met laserstralen heeft aangegeven, dat pas 5 procent is blootgelegd en nog duizenden gebouwen onder de jungle liggen. Het ligt ver van het toeristencentrum Cancun, dus komt er maar spaarzaam geld vrij voor verder onderzoek. Honderden schatten moeten er nog liggen. Niet van goud maar van jade.

Gisteren trouwens een schitterende boottocht doot de Sumidero Canyon gemaakt. Adembenemend, met toppen tot 1000 meter en een diepte van 500 meter op sommige plaatsen. Van de hoogste top stortten zich Maya-families, die de dood verkozen boven slavernij onder de Spanjaarden, Maya con Dios, zal ik maar zeggen.

Daarna bleek de bus een lekke band te hebben. Una media hora zei de Mexicaanse chauffeur. Een uurtje vertaalde ik. Twee uurtjes vertraging dus. Heel toepasselijk aan het ¨panne¨bier gegaan.

Trouwens fantastische hotels, goed eten, een gezellige groep en een enthousiaste reisleidster. Heel wat anders dan Venezuela vorig jaar. Ook de prijzen. De pesos gaan muy rapido pleitos.
Ook hier moet het w.c.-papier in een emmertje, maar waarom kan daar geen deksel op. Wie houdt ervan de hele dag naar zijn eigen muurschilderingen te kijken.

Palenque in de streek van de Zapatistas. Indianen die regelmatig protesteren tegen hun slechte levensomstandigheden en letterlijk naar de wapens grijpen en als para-militaire milities oefenen.
Om die reden gaat onze trip naar Agua Azul morgen niet door. De laatste weken zijn regelmatig bussen met toeristen overvallen. Niet alleen alle waardevolle spullen moesten worden afgegeven, maar ook de kleren en een FKK-vakantie in Mexico is wat overdreven.

Dit is overigens ook de streek waar de muggen beginnen. Heb ik ook weer eens een Deet!

Morgen naar San Christobal en dan kan de Malerone uit de verpakking, want we komen aan in Guatamalaria.

De wraak van Montezuma slaat toe. Als het goed is, komen we allemaal aan de beurt: diarree. Goed voor de impressionisten onder ons.

Hasta pronto.