DE WERELD DRAAIT DOOR

De wereld draait door, elke dag: een waarheid als een koe.

Ik heb een tijdje niet geschreven. Geen inspiratie, geen motivatie, een writersblock?? Nee hoor, niets van dat. Persoonlijk ongenoegen, dat te maken heeft met ondank, onbegrip en gevoelens van onbehagen.

Maar de wereld draait door.

Ik slaap niet best, ben vroeg wakker, als ik geluk heb tegen vijfen, en begin dan de teletekst nieuwspagina’s te scannen. Martin Bril is dood. Martin Bril, begenadigd columnist en schrijver. De man die van niets verhalen kan maken. Hij doet me in die zin aan Carmiggelt denken. Ik herinner hem mij uit het programma de wereld draait door. Hij vertelt over zijn dochters die problemen hebben met het feit dat hij ze vaak zo herkenbaar beschrijft. Aan niets is te merken dat zijn doodsvonnis al getekend is en hij dat weet, Hij schrijft niet alleen goed, maar praat ook gemakkelijk. Martin Bril, veel te vroeg overleden. De uitdrukking: zaken door een andere Bril bekijken, krijgt een hele nieuwe dimensie.

Wat een kracht, wat een moed: doorgaan terwijl je weet dat je nog maar zo kort te leven hebt.

En dan zou ik geen verhaaltjes kunnen schrijven?

De wereld draait door.

In Somalie waar piraten wekelijks schepen kunnen kapen en daar in hun eigen land mee wegkomen. Waar buitenlandse marineschepen patrouilleren en zo nu en dan iets kunnen uitrichten. Waar een Nederlandse kapitein gevangen kapers laat gaan. Van de zotte!

In Rotterdam waar blijkt dat een ramadan zwaar kan vallen. Door zijn onaangepast gedrag zorgt moslimraadsadviseur Ramadan ervoor dat twee VVD-wethouders uit het college stappen. Kijk: dat is principieel zijn: zo hoort het.

Stukken beter dan een Parlement dat akkoord gaat met de aanstelling van een fundamentalistische legeriman. Van de zotte!

Staatsecretaris Jack de Vries telt zijn zegeningen: een besluit met een Kamermeerderheid van 1 stem; zijn eigen partij stemt tegen.

Jack de Vries: gladakker, een hoogvlieger?

Een dag duurt zijn geluk dan barste de discussie over de aanschaf van de JSF: de Joint Strike Fighter. opnieuw los. Nu ligt coalitiepartner PVDA dwars. Het gaat er fors aan toe, een crisis ligt op de loer, maar…

Niets van dat. De PVDA draait opnieuw en Jack Straaljager Fiasco (met dank aan SP-Kamerlid van Velsen) de Vries loopt alweer rond als een haan met stront aan zijn poten. De P in PVDA blijkt opnieuw voor Pluche te staan. Zitten op het pluche is belangrijker dan je principes handhaven. Hoe leg je dat straks je kiezers uit?

Maar natuurlijk: er is een kredietcrisis. Een non-argument. Maatregelen zijn genomen en de praktijk leert dat een demissionair of een volgend Kabinet rustig op de inggeslagen weg kan doorgaan. Maar de oppositie, Geert Wilders voorop, staat goed in de peilingen dus toch maar (rotte) eieren voor geld gekozen.

Er mag geen testtoestel worden gekocht, maar er wordt er wel een betaald die alleen nog niet geleverd wordt. Kan u het volgen? Een juridische non-discussie door leken. Alexander Pechtold verwoordde het perfect: mevrouw Hamer, u gaat naar een dealer, zoekt een type uit, betaalt, krijgt het bonnetje en zegt dan dat u geen auto heeft gekocht? Mariette Hamer die me toch al zo vaak aan Ella Vogelaar doet denken. Wie zoekt ze uit bij de PVDA, wat zijn de selectiecriterai?

De partij waarvan staatssecretaris Albarak opnieuw de deuren heeft geopend voor een vloed van potentiele PVDA-stemmers: Irakezen en Somaliers. Natuurlijk, het is triest in die landen, maar wat hebben ze hier te zoeken. Worden ze hier gelukkig of straks een volgend integratieprobleem? Zit er een toekomstige burgemeester bij?

En nu eens zien hoeveel werkgelegenheid en banen de JSF oplevert. Voor dat geld moeten dat er wel een hoop zijn. In Hoogeveen zal het CDA hoog scoren bij de volgende verkiezingen, of…...... het geheugen van kiezers is kort.

De wereld draait door: behaalde resultaten uit het verleden zijn geen garantie voor de toekomst. Of toch wel? Zouden we er iets van moeten leren.

Wie is de verliezer in het JSF-debat? De PVDA, het CDA? Niet relevant: de verliezer is de politiek. Opnieuw een deuk in het vertrouwen in de politiek. Als je zo ongeloofwaardig debatteert met zo’n uitkomst, begrijpt niemand het meer. Dit roept weer negativisme op en de ontevredenen zullen niet traditioneel stemmen. Valt het muntje nu nooit?

De wereld draait door. Zonder Martin Bril ,maar met een kwakkelend Kabinet dat toch graag de eindstreep haalt. In het belang van de kiezers of in hun eigen belang?