FROM RUSSIA WITH LOVE

100 Roebels voor een half uurtje internetten, kijken of het lukt met een half cyrilisch toetsenbord. Niet alle leestekens doen het dus excuses, dat corrigeer ik thuis wel.

Ik zit in Sint Petersburg. Vrijdag begonnen in Moskou. 4 Uur op en een prima vlucht via Kopenhagen. Het hotel in Moskou is gebouwd voor de olympische spelen van 1980 en telt 3000 bedden. Het doet qua massaliteit erg aan Las Vegas denken, net als de talrijke limousines die voor de deur geparkeerd staan. Het hotel ligt tegenover het Kosmonautenmuseum en een park waar 88 tentoonstellingsgebouwen staan. Genoeg te zien, zelfs een World-cup westrijd snelklimmen tegen een wand. De russische dames maken volledig de dienst uit.

Onze gids spreekt prima nederlands, maar is wel erg druk bezig met het verkopen van tours en theaterkaartjes. Alles is bijzonder, niets mag je missen nog nooit heeft een groep geen kaartjes voor het ballet gekocht. Deze eigenwijze groep wel, vooral als blijkt dat het ballet eigenlijk een veredeld volksdansen is in het aan het hotel vastzittende theater.

De volgende dag eerst naar het kleine orthodoxe kerkje naast het hotel. Heel mooi, alleen waarom zijn er bij de ingang flessen wijn te koop? Na het drinken de kerk in?

Een ritje door de stad ,onder andere langs de "suikertaarten"van Stalin, eindigt bij het Kremlin, wat in het russisch "fort"betekent. Erg indrukwekkend al die regeringsgebouwen, maar ook mooie kerken: hier werd en wordt wereldgeschiedenis gemaakt. De grootste klok, het grootste kanon, een parade, maar dan komt de man met de hamer langs. Aangezien die hier vergezeld gaat van nog een mannetje met een sikkel slaat de vermoeidheid dubbel toe.

Daarna naar de Arbat. Beloofd als een artiestenwijk valt die erg tegen. Geen Ramblas, geen Place du Tertre, zelfs het centrum van Belgrado biedt meer.

Kris kras via de metro terug naar het hotel. Wat een schitterende stations. En geen urinelucht, geen zwervers, geen propje vuil. 50 Cent zo lang je onder de grond blijft. Geen zones of je afvragen hoeveel strippen je nodig hebt.

Even opfrissen en dan zelf met de metro terug naar het Rode Plein. Dat valt tegen. La Place Rouge etait vide zong Gilbert Becaud. Nou dat was het. Waarschijnlijk moet je het in de sneeuw zien of met een militaire parade. Wel wordt het plein gedomineerd door de schitterende Basiliuskathedraal: Kodakmomentje!

We eten in het warenhuis Goem dat een hele zijde van het plein beslaat. Van buiten lijkt het op Harrods maar achter de gevel drie overdekte straten in drie etages met fonteinen en de duurste merken en winkels. Maar wie kan dat betalen?

De volgende dag met de groep opnieuw naar het Rode Plein. Nu is het wat drukker. De tombe van Lenin staat er saai en verloren bij. We wandelen langs het voormalige KGB-gebouw en het Bolshoi ballet.

Wandelen, wandelen, wandelen, je loopt wat af. Mischien toch wel handig als je goede wandelschoenen hebt ook goede (dikke) sokken mee te nemen. Ik krijg met mijn dunne sokken met het uur meer begrip voor de afhakers tijdens de Vierdaagse.

Om 23.00 uur vertrekt de nachttrein naar Sint Petersburg. Ik heb nog niet eerder zo n soepele treinreis meegemaakt en redelijk comfortabel.

Na 7 en een half uur komen we aan. Was het in Moskou tegen de dertig graden, hier is het aanzienlijk koeler en regent het: de invloed van de zee.

"Onze" Olga spreekt zelfs nog beter nederlands dan de gids in Moskou. We heben geluk want de kamers komen niet pas om 2 uur beschikbaar maar zijn al gereed. Wat wil je: weer zo'n megahotel. Even opfrissen voor de rondrit.

We starten op de blauwe brug: de breedste brug (100 meter) tegenover de Kazankathedraal. Daarna gaat het licht weer even uit tot we stoppen bij een galerij die :"gratis" koffie en wodka aanbiedt. Daar knap je van op. Op tijd wakker voor een bezoek aan de Peter en Paulus vesting pal tegenover de Hermitage

Wat een prachtige stad. Complimenten voor Tsaar Peter, toch veel opgestoken in Nederland, haha. Veel mooier dan Moskou, drukker, gezelliger. Het zou alleen voor de toeristen handig zijn als er ook wat engelse verwijzingsborden en teksten zouden zijn,Van kerk tot kerk; de mooiste is de kathedraal van de resurruction. Teveel om bij te houden maar gelukkig hebben we de foto s nog.

Naast Peter de Grote is ook de kleine Peter kennelijk druk bezig geweest, want er is heel wat nageslacht. Die hebben ook behoorlijk wat laten bouwen.We lunchen in de boekenzaak Singer (jawel van die naaimachinefamilie) heel mooi in Jugendstil.

Met de metro terug. Das ff puzzelen want geen enkele engelse tekst te vinden. Met slechts 1 overstap lukt het toch om het hotel aan het einde van Nevsky Prospekt vlak bij de Neva te bereiken. Ben je de weg kwijt? Dan pak je de bruine cirkellijn en kom je altijd weer bij de goede lijn terecht. Ik heb opnieuw geen voeten meer over.

's Avonds heerlijk gegeten in een frans restaurantje. Na de buffetten in Moskou een verademing.
Gisteren een hele dag Hermitage. Een uurtje in de rij, maar het is het waard. Tijdens het wachten een dweilorkestje dat in recordtempo: het Wilhelmus, hand in hand kameraden en daar bij het kleine cafeetje aan de haven speelt. Alleen Sieneke ontbreekt nog!

Voor een cultuurbarbaar als ik, verpletter ik al mijn records. 7 Uur houd ik het uit!

Indrukwekkend zijn de voormalige privevertrekken van de tsaren, maar ik geniet vooral van de schilderijen, Rembrand, impressionisten, van Gogh alles is er. Wel een contrast als je van beelden uit de oudheid opeens in een Picasso tentoonstelling verzeild raakt.

Een rondvaart over de Neva en door de grachten besluit de dag. De stad doet veel aan Praag denken. Brede boulevards, mooie gebouwen, terrasjes, drukte. Het is de langste dag. Om 11 uur is het nog licht; de schemering duurt tot de volgende ochtend 4 uur. De brabantse nachten zijn lang, die in Sint Petersburg kort.Zo nu en dan komt het WK voetbal langs maar we blijven er niet voor thuis. De wereld draait door: Medvedev zit bij Schwarzenegger en Obama, wij bewaken hier het fort.

Vandaag heb ik vrij genomen. De groep is weer naar een paleis, maar ik bezoek het tegenover het hotel gelegen Alexander Nevsky klooster. Hier liggen vele beroemdheden begraven. Das puzzelen als je het cyrillisch schrift niet beheerst, maar uiteindelijk vind ik toch Rymsky- Korsakov, Borodin, Moussorgski en Tchaikovski; keurig op een harmonieus rijtje. Ook Dostoevsky ligt hier begraven. De graven van Jeltsin, Chrutchov en Raisa Gorbatchov hadden we een dag eerder al gezien bij het kloooster van de nieuwe maagden. De naam is voor mij nog steeds een raadsel. Hier stuurden de tsaren de vrouwen naar toe die ze zat waren. De tsarinas lieten kastelen neerzetten voor hun favorieten; minnaars dus en die hadden ze kennelijk veel.

De laatste dag alweer. De Peterhof aan de Finse golf. Heel mooi, maar wel erg druk. Met slofjes om de schoentjes om de parketvloer niet te beschadigen schuifelen we voort. Het is spekglad en je begrijpt meteen waar de russiche schaatsers hun mooie slag vandaan halen. Het gaat mij te langzaam; ik ontvlucht de groep en bekijk op mijn gemakje de fantastische fonteinen voor het paleis. Op de groep wachtend, denk ik even aan thuis. Zouden de kids de nieuwe garderobekast al hebben opgebouwd?

Een ervaring rijker zit ik nu de tekst te corrigeren en ja: de kast staat er: toppie!