AMBITIE

Eens had ik de ambitie de politiek in te gaan. Verder dan de kandidatenlijst voor Provinciale Staten van Utrecht heb ik het nooit gebracht; gelukkig maar.

Ik heb namelijk 50 jaar geleden wel eens een rolletje drop gestolen bij de bakker: Hus of was het Lensvelt Nicola?

Wij willen toch dat de Tweede Kamer een afspiegeling van onze bevolking is? Zijn wij allemaal braveriken?

Uiteraard mensen met een strafblad horen er niet thuis, maar die screent de veiligheidsdient toch wel?

Noit een borreltje teveel opgehad? Nooit schulden gehad? Nooit de handjes eens dom laten wapperen?

In de zeventiger jaren is door linkse invloeden de resocialisatie doorgeslagen. Niemand is slecht; iedereen een tweede kans. Dat ligt gelukkig nu weer wat genuanceerder. Maar mag je nooit in je leven een foutje maken? Ben je dan per definitie ongeschikt voor de politiek, of mogen andere kwaliteiten ook een rol spelen?

Kom op zeg: met wat voor heksenjacht zijn we nu bezig?

Waren we maar zo kritisch ten opzichte van witte boordencriminaliteit, vieze spelletjes van het old boys netwerk of ten opzichte van de priesters in de kerk.

Van de gekke. Hoe lang vindt journalisitiek Nederland dit leuk?

Ik ken weinig journalisten die niet op zijn tijd van een borreltje houden; moeten die ook allemaal aan de schandpaal?

Kappen met die hap; het voegt niets toe!

Ik ontvlucht binnenkort deze misere maar even. Lang moed verzameld voor de vliegtocht, maar Australie ik kom er aan. Drie neven zijn mij voorgegaan; allen even enthousiast.

Ik probeer weer een reisverslag bij te houden. In ieder geval start ik in Sydney. Ga daarna naar Canberra en naar Melbourne. Via Adelaide naar Ayers Rock. Naar Darwin en met de plane van daar naar Cairns. Uiteraard met allerlei bezienswaardige tusenstops. Daar kom ik vanuit Australie op terug. Via Hong Kong vlieg ik dan weer naar Amsterdam.

Al;s ik tegen die tijd het land nog maar binnenkom, want dat rolletje drop zit me toch wel erg dwars.