MAMA MIA: MACHU PICCHU

 

 

Pas 100 jaar geleden door de Amerikaan Bingham ontdekt: het hoogepunt van de reis: de Inca-ruines op Machu Picchu. Bingham die trouwens na Pisarro de grootste rover van kunstschatten uit Peru was. Met een treintje rijden we in 3 uur naar Agua Calientes onder aan de berg, waar we overnachten.

Heel vroeg op en in twintig minuten met de bus naar boven. Alles is hier van 1 consortium en schrikbarend duur.

Onze verwachtingen worden overtroffen. We wandelen door de ruines en tijdens het verhaal van de gids begint het te leven. Het valt eigenlijk niet te vertellen hoe indrukwekkend het is. Onwaarschijnlijk hoeveel bouwkundige kennis de Inca's hadden en alles ingepast in de natuur. Ramen en deuren zijn in trapeziumvorm en daardoor bestand tegen aardbevingen, overal irrigatiewerkzaamheden en alles in terrasvorm. Frank Lloyd Whright kan er een puntje aan zuigen.

Nog 1 keer lever ik een topprestatie: naar de top naar de zonnetempel Inka Punku. Naar boven gaat nog wel, maar naar beneden -met ingepakte knieen- is een hel. Dit is erger dan een berg van boven de 5000. Maar het is het meer dan waard geweest.

Terug naar Cusco, een potje kaarten in de trein lijkt de reistijd te verkorter.

De volgende dag het cacao-museum bezocht. Leuk om daar namen als van Houten en Nestle tegen te komen.

Ja: en dan moet er natuurlijk cavia gegeten worden!

We hebben al fantastisch gegeten in Fallen Angel. Een trendy restaurant waar de tafels bestaan uit badkuipen gevuld met goudvissen met een glazen plaat erover zittend in een leren knalrode bank in de vorm van een hart, maar kiezen voor de cavia voor restaurant Putaku. Opgediend met een jalepenos in de bek ziet het er klein maar smakelijk uit. Eigenlijk smaakt het naar kip, maar dan iets vetter. Handgemaakt bonbons als toetje: het kan slechter.

De volgende dag bezoeken we nog wat Inca-ruines boven Cusco, Puka Pukara, Qenqo en Saqsaywan maar die halen het niet bij Machu Piccho. We lunchen in San Blace bij Pachupapa, heel romantisch op een binnenpleintje. Ook hier weer een muzikant die zijn eigen CD aan de man probeert te brengen, maar zeker niet de slechtste. We hebben tijdens de reis diverse malen El Condor Pasa en andere traditionals horen verkrachten door Panfluiters met synthesizer.

En natuurlijk mag een bezoek aan de kathedraal niet ontbreken. Eigenlijk 3 kerken op rij met het beroemde "laatste avondmaal"met cavia, hoewel sommigen nu zeggen dat het een chinchilla is.

De laatse dag. We bezoeken de heilige vallei: beginnenn in Pisac, lunchen in Urubamba en gaan via Ollantaytambo naar Chinchero. Hier zien we onder meer hoe thuis de cavia's voor consumptie worden gehouden. Per ongeluk eet ik tijdens de lunch runderhart. Even een black out: corazon is toch zeker een van de spaanse woorden, waar je de betekenis van kent. Liever in de Whiskas graag!

Het zit er op: "alleen" nog met het vliegtuig naar Lima en dan via Madrid naar Amsterdam. Nu staakt het openbaar vervoer; het gevaar bestaat dat het vliegveld geblokkeerd wordt. Als een speer vertrtekken we vier uur eerder uit het hotel en bereiken via sluipweggetjes het vliegveld, dat inmiddels door M.E.-ers is afgesloten.

We nemen een eerdere vlucht. Dat betekent wel 5 uur wachten in Lima, met nog 5 uur wachten in Madrid in het verschiet. Ruim 20 uur later komen we in Amsterdam aan. Kapot, maar het is het meer dan waard geweest.

Naar de zoutvlakte

 

 

We gaan een bezoek brengen aan de warme Inca-bronnen in Tarapaya. Ik denk dat ik hersteld ben, dus ontbijt voor het eerst weer normaal. Tijdens de rit naar boven over een zandpad begint mijn buik op te spelen. Ik vraag vast waar de toiletten zijn en ren de bus uit. Toiletten op slot. Net iets teveel van het goede. Als de sleutel er is, kan ik nog net gaan zitten. Natuurlijk is er geen papier en de w.c. trtekt niet door. We hebben een feessie! Het Inca-rijk is een muurschildering rijker en ik ben een illusie armer, want van zwemmen komt niets meer. Stoppers dus maar weer.

Zo nu en dan volgen we onderweg een Inca-trail. Een van de reisgenoten is redelijk de weg kwijt: hij volgt de Mayo-trail. Patatjes met mayonaise waar mogelijk en is er geen mayo: dan komt uit de handbagage de tube Calve-mayonaise tevoorschijn.

Blij dat we Potosi kunnen verlaten rijden we naar de zoutvlakte bij Uyumi. In de spookstad Uyumi bezoeken we het spoorwegmuseum: verouderde treinstellen en locs worden gewoon in de woestijn geparkeerd. Knap stoffig hier trouwens.De zoutvlakte zelf is ook adembenemend, maar dan vanwege de schoonheid. Helaas levert de zoutproductie nauwelijks wat op vanwege de concurrentie uit Peru en Chili. De vraag is dan ook hoelang ze ongeschonden blijven, want eronder is de grootste hoeveelheid Lithium ter wereld aangetroffen. Midden op de zoutvlakte ligt een eiland met enorme cactussen, Isla Incahuasi. Op de zoutvlakte vind je ook hotels die geheel van zout zijn opgetrokken.

We slapen aan de voet van de Tarupas vulkaan en scoren onderweg nog wat flamingo's. Wat moeten die beesten hier?

Inmiddels hebben we lama gegeten: de volgende keer zeg ik: La maar!

Door naar La Paz. Het grootste gedeelte van de reis rijden we over de hoogvlakte in de Andes, de Alto Plane tussen de 3500 en 4000 meter. Schitterende landschappen trekken voorbij. De quinua groeit overal om ons heen. Quinuasoep: een aanrader.

In la Paz eerst een city-tour en dan op zoek naar de heksenmarkt. Daar kopen de localo's lama-foetussen die tegen zowat alles schijnen te helpen. Ik scoor een Lamasutra T-shirt bijgestaan door deskundig advies van enkele vrouwelijke reisgenoten. Te klein dus en doorgeschoven naar onze reis(bege)leidster. De beste die ik ooit heb gehad, maar wat wil je? Ze heeft dit jaar de marathons van Rotterdam en Rio gelopen, spreelt vloeiend spaans en schakelt zichzelf regelmatig in tijdens de bediening in hotel en restaurants onderweg.

Ik ben op base-camp Mount Everest geweest, maar stijg de volgende dag naar nog grotere hoogte. Met zijn vieren beklimmen we de Chacaltaya tot de top: 5405 meter. Wat een uitzicht, zelfs het TiTi Caca meer kan je zien liggen.

Op weg naar dat meer via de ruines bij Tiahuanaco, maar daar komen de mijnwerkers. Tijdens protesten de afgelopen week in la Paz is er al een dode gevallen, maar nu blokkeren ze de snelwegen onder het motto: als je aan de mijne komt, kom ik aan de jouwe! Doordat de wegen geblokkeerd zijn, zijn de tankstations gesloten. Gelukkig zijn er nog een paar kruideniers, die nog wel een jerrycannetje benzine tussen het snoep hebben staan.

Van de snelweg af dus en zeker 20 kilometer dwars door het landschap om de blokkade te omzeilen. Als we weer op de snelweg terugdraaien is deze bezaaid met stenen maar Porto Perez wordt bereikt.

Het enige hotel, aan het meer gelegen, met een balcon. Eindelijk kan ik ongestoord een sigaartje opsteken, want maar 1 reisgenoot rookt ook. Aan het eind van de reis blijk ik de helft van mijn sigaren nog over te hebben: een unicum.

Inmiddels hebben we ook Alpaca gegeten: een stuk malser en lekkerder dan lama.

We bezoeken het bedevaartsoord Copacabana. De heilige maagd mag niet gefotografeerd worden, maar de militair die erbij staat, loopt steeds strategisch weg als iemand een foto wil maken. We parkeren onze bagage in een hotel en varen met een boot naar Isla del Sol. Volgens overlevering is hier het Inca-rijk ontstaan.

We bezoeken eerst de zonnetempel. Idyllisch, prachtig, maar..................

Het hotel blijkt op zodanige hoogte te liggen, dat de helft van de groep onderweg aan de zuurstof moet. Klasse dat iedereen toch is bovengekomen. Het biertje boven is verdiend!

Naar  beneden gaat gelukkig iets gemakkelijker.

Terug met de boot en onderweg naar Punto. Hier bezoeken we Uros: de bewoners van de drijvende rieteilanden in het Titi Caca meer.

Heel bijzonder, maar helaas en beetje Volerndam/Marken.

Via Raqchui  naar het klapstuk van de reis: Machu Picchu. Op naar Cusco de hoofdstad van het oude Inca-rijk dat van Colombia tot en met Chili reikte. Een mooie stad met veel historische bouwwerken. Veel huizen zijn op oude Inca-resten gebouwd. Cusco betekent trouwens: navel.

The good, debat and the ugly

 

 

 

Een week voor de verkiezingen. Ik maak me gereed voor mijn reis naar Peru en Bolivia. Je wordt doodgegooid met televisiedebatten; je ziet door de batten het bos niet meer. De drie hoofdrolspelers: the good, debat and the ugly: Rutte, Roemer en Samson. Ik heb nog net tijd om te stemmen en dan naar Schiphol, op naar Lima, de enige plek op zeenivo die ik de komende weken bezoek, De rest ligt boven de 3000 en 4000 meter.

De munteenheid is geen halve maar hele soles. Toepasselijk na al die debatten.

Ook hier het toiletpapier in de prullenbak. Ik verbaas er altijd over dat in Europa het w.c.-papier zo hangt, dat je er een hernia van oploopt en hier de prullenbakken in Madurodam lijken te zijn  gekocht.

In Lima net tijd voor een kleine stadswandeling. Changing of the guards: dat wordt fotoshoppen om het hek ervoor weg te krijgen. Een bezoek aan het museum voor (or)gastronomie gaat niet door. Teveel te doen, dus daar zijn we niet mee klaargekomen. Inca-cola geproefd: jakkes; kauwgomballendrankje.

Wel nog even tijd voor een ritje naar het kruis 450 meter boven de stad. Net als bij de Via Dolorosa passeren we door de favela's 14 stations die ons aan het lijden van Christus herinneren. Er is boven ook een museumpje: alleen een halve zool betaalt de 1,5 soles die het kost.

's Avonds hoog eten met uitzicht op zee, wist niet dat ook daar gesurfd wordt. Surfen wordt trouwens toch een favoriete bezigheid de komender weken: van WIFI naar WIFI.

En de volgende dag doorvliegen naar Bolivia: Santa Cruz. Om half tien 's morgens maar een het traditionele drankje , een pisco sour, scoren: heftig!

.Inmiddels is bekend dat op het laatste moment veel PVV-stemmers toch VVD hebben gestemd, om te vookomern dat Czaar Diederik aan de macht komt. Dat wordt dus een VVD-PVDA kabinet. Dag Jan-Kees, Ronald Plassterk heeft zijn trainingspak al half uit.

Toepasselijk dat ik me in Believia bevind: politicians make more promises than they can live up to.
Bolivia, trouwens het armste land van Zuid-Amerika. Echt spotgoedkoop!

En weer doorvliegen naar Sucre. Gaat de vakantie dan eindelijk beginnen? Ik ben nog langer onderweg dan naar Australie.We komen aan in feestgedruis. Het feest van de maagd van Guadeloupe. Dat moet wel een heel loupezuivere maagd zijn geweest: 12 uur lang een parade van blazers, dansers en danseressen; een file van 15 km door de stad!.

Een reisgenoot heeft zijn I-pad in het vliegtuig laten liggen. Aangifte doen bij de politie duurt 2 dagen en aan het eind moet je op eigen kosten buiten de poort een fotokopie ervan laten maken om de politiedossiers te completeren.

Tijdens het wachten de plaatselijke markt bezocht. Naar later blijkt een foute beslissing, want de empanada's die ik daar koop blijkt Montezuma's Revenge te bevatten.

Ziek dus: 3 dagen bouillon en biscuitjes. Onlogisch trouwens dat een "stopmiddel" loperamide heet?

Ik dacht dat een banjo alleen een muziekinstumewnt was, maar hier zijn het toiletten, waar trouwens veel a-tonale muziek wordt geproduceerd. Ligt het aan het eten of aan de hoogte/luchtdruk?

Her eerste uitje is naar de weekmarkt in Tarabuco. Daar schaffen we onze eerste cocabladen aan; dat wordt pruimen. Kilo's worden er door de inwoners verslonden. Op de terugweg nog even het klooster Recolata bezocht.

Mijn kleren ruiken inmiddels heerlijk. De op Schiphol aangeschafte CK1 is in mijn toilettas leeggelopen tijdens het ttansport, dan maar geen aftershave. Mijn gezicht gaat toch elke dag stevig in factor 30.

Helaas moeten we afscheid nemen van een echtpaar, waarvan de man aan hoogteziekte lijdt.

Door naar de mijnwerkersstad Potosi, we zitten nu op 4000 meter. Met Lhasa (Tibet) de hoogste stad ter wereld met meer dan 100.000 inwoners.

Tot nu toe vond ik India het smerigste land ter wereld, maar dit slaat alles. Auto's die door milieu-eisen in Azie niet meer mogen worden gebruikt, worden hier gedumpt. Omdat door de hoogte de brandstof niet volledig verbrandt, is het alsof je constant aan een uitlaat hangt.

Ademnood: was dat niet een hitje van Roos, Jessica en ................?

Trouwens door de hoogte duurt een zachtgekookt eitje hier tien minuten.

Toch maar hoogteziektepillen gekocht en 2 dagen ingenomen.

Een bezoek aan de mijnen in de berg Cerro Rico: heel interessant. De mijnbouw vindt via cooperaties plaats. Tot 450 meter diep onder de slechtste omstandigheden. Mijnwerkers worden niet ouder dan 45. De staat wil de mijnen nationaliseren, maar daar voelen de mijn werkers niets voor. Later meer daarover. We kauwen weer cocablaadjes en houden een staaf dynamiet in de hand. Alles op straat te koop.

COOL DOWN

7 Maanden voorbereidingen dan zijn de Vlietdagen opeens achter de rug, even gas terugnemen. Cool down. Aangezien ik geen idee heb hoeveel twitteren hier kost, maar op de ouderwetse manier: een blog.

Op Schiphol scoor ik: de laatste Jo Nesbo, Jonathan Kellerman en John Grisham. Is het weer slecht: mij kan niets gebeuren.

De vlucht duurt iets langer dan verwacht: ruim 3 uur en een kwartier. IJsland had beter Groenland kunnen heten en Groenland IIsland is mijn eerste observering van bovenaf.

Het weer is goed: beetje zonnig en rond de tien graden. Plannen dus maar: dinsdag naar de Geysirs, woensdag walvissen spotten en donderdag naar de Blue Lagoon. Done.

Het is hier twee uur eerder, dus als ik me klaarmaak voor de rondrit, maakt de Koningin haar ritje door Den Haag.

De rondrit is zoals gebruikelijk gepland rond toiletstops. Het landschap is mooi, afwisselend, groen en met veel herfstkleuren. Alle ondergrond is lava en er zijn geen bossen.

De eerste stop is bij een volstrekt oninteresant kerkje: toilet en koffie aanwezig.

Daarna twee watervallen , waarvan Gullfoss de meeste indruk maakt. Dit is het gebied waar de noord-amerikaanse landschots de europese raakt, vandaar alle geologische activiteit. De rift wijkt 4 cm per jaar, maar doordat IJsland op een hotspot ligt, wordt de spleet van onderen met lava opgevuld. De Hekla sputtert en beetje op de achtergrond.

De geysirs, naamgever voor onze warmwatervoorziening, indrukwekkend! Het duurt even, maar na wat gepruttel spuit het stoom zeker twintig meter de lucht in. In tegenstelling tot bij de mens doen de jongen (geysirs) het niet, maar spuit de oude volop.

IJsland is pas sinds 1944 onafhankelijk, maar kent wel de traditie van het oudste parlement ter wereld. Dat kwam bijeen in dit gebied, soms een tocht van dagen: Pingvellir.

Ik kom er opnieuw achter dat alleen op vakantie niets voor mij is. Gelukkig heb ik vandaag gezelschap van Gunilla, een deense die nog meer van de wereld heeft gezien dan ik. Dat schept een band. Helaas vliegt ze die avond terug naar Denemarken. Gunilla betekent: worth to fight for, wat Bente betekent, kan ze me niet vertellen.

Ik eet 's avonds in het hotel. Typisch IJslands (?): pumpkin soep, lam en een proteinerijk toetje Skyrfrauo. Denk dat wij het in Nedeland hangop genoemd zouden hebben, maar lekker.

Eten, wijn en bier hier trouwens goed betaalbaar.

De volgende dag op walvisjacht. De kick is het spotten en we zien inderdaad drie scholen zwemmen. Maar van veraf. Een kleinere sort, minky whales en de dolfijnen komen, uiteraard, het dichtst bij. Blijft leuk, thuis maar eens kijken of ze ook op de foto staan. IJsland trouwens een van de weinige landen die nog voor consumptie op walvissen jaagt. Ze worden hier als peppersteak geserveerd. ik heb het niet geprobeerd.

Daarna een wandeling door Reykjavik. Bij een Thai Pat Thai gescoord.

Vandaag naar een warmwatermeer hier dichtbij: de Blue Lagoon. Brooke Shields zal ik er niet tegenkomen. Waarschijnlijk lijkt het meer op Starbeach in Chersonissos: drankje in het water. Moet lukken. Inderdaad een topper. Heerlijk weer, water 27 graden, sauna, stoombad en een bar in het water.

Ik doe trouwens iets voor mij heel ongewoons: ik rust uit! Stukjes wandelen, lezen en een goede nachtrust.

De nieuwe Jo Nesbo, Leopard, is uit: absolute aanrader voor wie van crimi's houdt. Waarom zijn die Scandinaviers er zo goed in?

Gisteren trouwens ook een CD van Sigur Ros gescoord. Thuis luisteren naar deze tweede IJslandse popheld naast Bjork.

Kom ik in het hotel: kan ik mijn kamer niet in. Had ik vanmorgen al terug moeten vliegen, oops.

Het kost wat moeite (en behoorlijk wat geld) maar de vlucht is omgeboekt naar morgen en ik kan een andere kamer krijgen. Had mezelf vanavond een 7-gangendiner in het sjieke dakrestaurent beloofd, maar dat wordt een dominopizza.

En dan morgen weer naar huis. Lekker: goed gevoel en dan de Vlietdagen evalueren.

O ja; nog een HANDige tip: het wc-papier is hier dunner dan wij gewend zijn !.

GOEDE WIJN BEHOEFT EEN KRANS

Amy Whinehouse is niet meer. ik heb het hier al vaker geschreven: drank en drugs maken meer kapot dan je lief is!

Na Jim Morrisson, Jimmy Hendricks, Janis Joplin en Phyl Lynnot een nieuwe held veel te vroeg dood.

Kudrank, kutdrugs!

Voor eens behoeft goede wijn staks wel een krans!

Het is toch de week van de doden. Oude Kraay, Johnny Hoes en niet te vergeten de vele onschuldigde afgeslachten in Noorwegen.

Dan moet je toch wel echt de weg kwijt zijn. Meer dan honderd onschuldige slachtoffers.

De dader wordt verhoord. prima, maar dan niet jarenlang in een cel. Publiekelijk doodschieten op de markt in Oslo. Soms waren ze in de Middeleeuwen zo gek nog niet. Wel ranzig trouwens dat ,omdat het een rechtse extremist is, er door het journaal een realtie met Wilders wordt gelegd . Appels en peren lijken nog meer op elkaar.

En verder gaat de herfst in Nederland gewoon door. De tour eindigt vandaag; voorlopig afscheid van Mart, Gerard Joling heeft een nieuwe haarinplant en Britney Spears schijnt geen deo te gebruiken en zich weinig te wassen. Weten we nu waarom op foto's blijkt dat ze vaak een slipje vergeet; om al te opdringerige fans af te schrikken!

Alle gekheid op een stokje: een week van triestheid: weer en nieuws.

Amy: we blijven je koesteren. rehab hielp niet, maar je muziek is onstervelijk!

WAT IS HET STIL HIER

Wat is het stil hier? Heeft Ronald geen inspiratie meer, maakt ie zich nergens meer druk over?

Don't worry; jawel hoor.

Dagelijks bijna. Over opnieuw een misser naar Uruzgan, over bezuinigingen die de zwaksten treffen, over animalcops, over miljardensteun aan een bodemloze put en ga zo maar door.

Alleen ram ik mijn primaire reacties er nu via Twitter uit. Je wordt ouder pappie, maar de blackberry heeft nu ook mij in zijn greep. Ik verkeer in goed gezelschap zie ik bijvoorbeeld aan Heleen van Rooyen, Olav Mol en Anouk.

OK meer dan 90% van de tweets is gebakken lucht, maar een groot deel van de krant is dat ook, om over de teevee die alleen nog maar bestaat uit realitysoaps, talentenjachten en contactadvertenties in de vorm van een programma (non zoekt kaars) te zwijgen.

Haha; en ik heb al meer volgers dan bezoekers van deze blog,

Maar ik blijf schrijven; vooral als ik het niet met "one-liners"afkan.

Ik hoop later op de dag in de pen te klimmen als 2 van mijn kids geslaagd zijn. Misschien is de spanning daarvoor de reden dat ik nu niet kan slapen.

Ik ga het nog maar even proberen (tweet)

WAAR HEP DAT NOU VOOR NODIG?

Storm in de Arena. Johan Cruijff is teleurgesteld in de prestaties van Ajax en wil verbeteringen. Het bestuur en de directie zien dat niet zitten en zijn nu buitenspel gezet. Rinus Michels zei het al: voetbal is oorlog. Nu dus niet alleen meer op het veld. Waar hep dat nou voor nodig?

Waar hep dat nou voor nodig dat we weer mensenoffers gaan brengen in Afghanistan? Niets te zoeken daar. Begrip heb ik wel voor de steun aan de NAVO-actie tegen Khadaffi. GHA daffi, , maar je dan wel aan de resolutie van de Veiligheidsraad houden graag. De missie is er om onschuldige burgers te beschermen. Een wapenembargo tegen Khadaffi en nu willen sommige deelnemende landen de rebellen gaan bewapenen. Leve de wapenindustrie. Zijn we nu helemaal van God los? Als er niet zoveel olie was, zou de belangstelling een stuk minder zijn.

En dan die belachelijke mislukte nederlandse reddingsactie. Wat een klunzigheid ten top. Landen vlak bij een bewaakt palies van Khadaffi, hoe verzin je het. En waarom moeten we in godsnaam een ingenieur van Haskoning ophalen, die dan ook opeens vergezeld blijkt te zijn van een zweedse vrouw. Als het nu nog een geheim agent was. Miljoenen kost dit grapje ons en de Kamer is terecht boos op minister Hillen. Nu hebben we toch al geen gelukkige greep bij het kiezen van onze ministers van Defensie, maar deze voormalige spindocter van het CDA bakt er tot nu toe niets van; geen spiderman.

Nee doe dan iets aan Somalie een land dat bulkt van de piraten die er toch steeds in slagen schepen te kapen. Kijk: bombardeer dat zooitje maar plat. Maar daar zijn geen westelijke belangen, dus doen we of onze neus bloedt en ploeteren we met wat marineschepen.

Oorlog ook in het witte stadje Thorn. Daar zijn twee harmonieorkesten: de bokken en de geiten, en wie mag nu voor Hare Majesteit op Koninginnendag optreden? Er is druk gepolderd en de bokken mogen aflsuiten; de geiten mogen ook spelen maar spelen letterlijk en figuurlijk een minder prominente rol.

Polderen levert trouwens ook op dat de milieuorganisaties zich niet langer hard maken voor ontpolderen van delen van Zeeuws Vlaanderen ter compensatie van het uitdiepen van de Westerschelde. Dat hep ook nergens voor nodig.

Tolstoi: Oorlog en Vrede. Voor de liefhebber van een dikke pil, maar oorlog ligt op straat in binnen- en buitenland.

Nu nog zoeken naar vrede.

OMA IN OMAN

Ja, lieve kindertjes: oma verveelt zich regelmatig in dat grote paleis. Dan wil je wel eens wat anders. Oma neemt een snippertripje. Eerst naar de sultan van Oman en dan naar Quatar.

Die landen liggen in het midden-oosten, waar het de laatste tijd erg rommelt, dus vindt iederen het nodig om zic ertegenaan te bemoeien. Vooral die meneer Wilders en we hebben toch beide al jarenlang hetzelfde kapsel?

Lekker puh: oma doet toch waar ze zelf zin in heeft; dat doet ze al jaren.

Die sultan van Oman heeft wel 10 vrouwen. Logisch; anders had hij wel de sultan van Onan geheten.

Lekker gegeten hoor. Geen geitenogen gelukkig, want ook die ziet oma liever in de wei huppelen. Weinig weide trouwens hier: een grote zandbak.

Hier en in Quatar valt voor de hollandse kooplieden veel te verdienen. We moeten ze dus vooral te vriend houden. Dat de sultans net als in sprookjes echte vorsten zijn, die alles te vertellen hebben en het volk niets, nemen we maar op de koop toe.

Het schijnt nog net niet zo erg te zijn als met die gemene meneer Ghadaffi die 3 van onze militairen gevangen houdt. En ze kwamen toch alleen maar wat bange nederlanders met een helicopter weghalen. Als je goed wil doen tegenwoordig, wordt je meteen gestraft. Ik hoop maar dat onze militairen in het verre Afghanistan liever behandeld worden.

Die sultans vroegen trouwens nog hoeveel ze op mijn girorekening moesten overmaken en pappie is toch al jaren dood.

Nu ja, nog even een dagje zandhappen en dan weer terug naar huis. gelukkig vliegt Alex zelf, want over piloten hoor je de laatste tijd de vreemdste verhalen. Hij zal me toch niet midden op zee eruit gooien?

Hij komt echt wel een keertje aan de beurt, maar nog even wachten. Die kroonprins in Engeland is toch veel ouder?

Daar gaan we binnenkort naar een bruiloft. Oma houdt wel van een feestje. Gezellie met de andere koningen en koninginnen praten. Wel even een nieuw jurkje kopen, want die Kate is wel een hippertje zeg.

In ieder geval leuker dan dat zaklopen en koekhappen op Koninginnedag. Gelukkig is dat nog ver weg.

Nu gaat oma lekker slapen. Dat zal wel lukken want Klaas Vaak komt uit deze zandbak vandaan.

Laat jullie, net als oma, maar veel zand in de oogjes strooien.

MIEN, WAAR IS MIJN FEESTNEUS?

Mien, waar is mijn feestneus? Flop Cohen in de polonaise, Geert Wilders bij Omroep Max. Nadert het carnaval soms?

Ja: maar er zijn ook verkizingen voor de Provinciale Staten. Wat, hoe; wat doen die? Er is wat voorlichting gegeven de afgelopen weken. In ieder geval weten velen nu dat de statenleden de leden van de Eerste Kamer kiezen. 75 Dure parlementariers. Afschaffen die hap? Hun comtrolerende taak wordt dubbel er dwars gedaan door de Raad van State, waarin trouwens veel politieke ratten uit het verleden zitten, dus dat komt wel goed. Old boys (network) never die!

Trouwens wist u dat Elco Brinkman en Hans Wiegel nog in leven waren. Die zagen we ineens ook weer op het toneel. Waar blijft salonsocialist Kok?

En natuurlijk waren er weer alleen winnaars. De echte, zoals D66 en PVV, maar ook Minime Verhagen die trots vertelde dat de uitslag beter was dan de peilingen. Hallo: vrijwel gehalveerd de laatste jaren en dan winnaar? Wel christelijk: tel uw zegeningen, maar nog even overtellen graag!

De uitslag is voor de Eerste Kamer super spannend, maar pas in mei weten we de uitslag zeker. 75- - 75 of 76 - 74?

En natuurlijk brult de oppositie dat dit een referendum tegen het huidige Kabinetsbeleid was. Jullie weten toch wel beter hoop ik?

Voor het gemak wordt vergeten dat ook elk ander Kabinet drastisch ( en dus onpopulair) had moeten bezuinigen, vanwege (vooral) het potverteren van Wouter Bos.

En jongens: jullie zitten toch niet echt op nieuwe verkiezingen te wachten? De PVV blijft groeien dus dat lijkt me niet handig. Blablabla: volksverlakkerij dus.

In ieder geval weer eens een ander avondje, want tegenwoordig heb je of voetbal of reality-teevee op de buis. U weet wel; genieten van andermans ellende. Een klungelende klusser, een naast de pot piesende partner en ga maar door. Als er tenminste geen talentenjacht te zien is, maar die heten tegenwoordig: X-Factor, Holland got talent, Idols. Ik word er zo moe van: overkill.

In ieder geval is hierdoor de aandacht weer even afgeleid van onze nieuwe (af)gang naar Afghanistan. Misschien kunnen we beter naar Oman, dan is de koningin daar ook veilig?

En heeft u ook zo'n Irak deja-vu als u Ghadaffi ziet?

Terug naar Nederland. Een ding is wel duidelijk. het Kabinet zal toch bij de plannen meer rekening moeten houden met de oppositie. Ontzie vooral degenen die het om welke reden dan ook moeilijk hebben.Honderd euro voor de brede schouders is nog altijd minder dan een tientje minder voor de minima.

Ik ben geen socialist, maar het beginsel dat de breedste schouders het meeste moeten dragen vind ik volkomen gezond.

En dan nu de feestneuzen, maar weer op. Het jaarlijkse grijp- en graaifeest nadert. Karnaval ook buiten het Binnenhof.

AFGHA(A)N!

s

We gaan weer af! Niet te geloven. Ik had niet eens zin er iets over te schrijven de afgelopen weken, want deze domme missie zou toch niet doorgaan?

Dankzij Jolanda Slap, of moet ik zeggen de fractie van Groen Laf gaan we toch weer naar Afghanistan. Wat hebben we daar te zoeken? Dat kost weer doden en levert niets op. Gisteren bevestigde de Afghaanse minister van Binnenlandse zaken nog dat politie-agenten in afgelegen streken als Kunduz als militaiten dienen. We leiden dus gewoon militairen op en bemoeien ons indirect met de strijd tegen de Taliban. Weet wat je kan verwachten! Foutje bedankt Rutte!

Kontkruiperij bij de Amerikanen levert alleen een bijdrage aan onze aardrijkskundige kennis, want wist u tot voor kort waar Kunduz lag?

In ieder geval ook niet lang meer met de strippenkaart te bereiken, want die gaat er toch uit. En: niet zo zeuren. Met die strippenkaart werd ook gefraudeerd. Ik gebruik de OV-chipkaart zelf en hij is gewoon handig. Alleen doettie het niet meer als je hem meewast met je spijkerbroek. Kan daar noet wat tegen gedaan worden: vochtbestendigheid. Vocht: een onderschat kwaad. Ik heb ook al Teena Lady achterin mijn auto liggen om het vochtklimaat onder controle te krijgen.

En ik houd van zeuren, maar nu ook ophouden over die kleine cafeetjes. Het is heel duidelijk: beneden de 70 vierkante meter en zonder personeel mag je er roken, anders niet. Volstrekt duidelijk voor politici, horekaffers en rokers. Dan dus gewoon aan houden en ja als je niet luistert krijg je een prent.

Kregen politici maar prenten voor domme beslissingen. Zo'n puntensysteem net als bij een rijbewijs. Teveel fouten: wegwezen. Zou Donner er dan nog zijn?

En waar blijft nu dat rapport over de rol van Zalm bij de DSB-bank? Fout Wellink wordt dit jaar afgeserveerd, maar Gerrit? Die steelde toch ook als de raven?

Ik eindig positief. Als u ook zo'n hekel heeft aan het woord KUT om de haverklap, roep dan wat anders. KUNDUZ lijkt me een goed alternatief!