JE WORDT OUDER PAPPIE!

Peter Koelewijn zong het al: "je wordt ouder pappie". Twee weken geleden een klappertje gemaakt met de motor en de spiertjes willen nog steeds niet helemaal.

Dagelijkse fysio met de Wii heeft ervoor gezorgd dat alles weer kan, maar de spieren rond rechterschouder en ribbenkast protesteren nog steeds. Van het weekend de motor maar weer eens proberen.

Protesteren mag trouwens ook tegen hete halfzachte idee om de straf "levenslang" te verzachten. Het is zo zielig voor de gestraften. Sodemieter op: en de slachtoffers dan?

We hebben een rechtssysteem waar naar proportionaliteit bestraft wordt, dus alsjeblieft houden zo en geen Hulsmanniaanse toestanden als in de zeventiger jaren. Wie zijn billen brandt.........

Voor mij mag trouwens de doodstraf weer worden ingevoerd. Bij moord dan en alleen voor heterdaadjes, niet in zaken waar bewijs een doorslagggevende rol speelt. Dat scheelt aanzienlijk in de maatschappelijke kosten en: oog om oog... juist tand om tand. Misschien werkt dat preventief!

Gestraft worden we ook voor onze hoogmoed voor de Olympische Spelen. 29 Medailles werden verwacht. Als we de helft halen zijn we spekkoper. Zwemmers, roeiers, beachvolleyballers wielrenners en atleten, een uitzondering daargelaten, pieken niet in Beijing. Complimenten overigens voor diegenen die dat wel doen! Dameszwemkwartet, hockey, waterpolo, puntenkoers, zeilen, judo en natuurlijk Salinero op Anke van Grunsven.

Over het Olympisch voetbalelftal heb ik het voor de spelen al gehad. Geen deuk in een pakkie boter. Maduro kan inderdaad beter bij FC Madurodam gaan spelen en Drenthe: Groeten uit Grollo! Een bejaarde spits die nog geen hoekvlag kan passeren, rijke jonge voetballers (Emanuelson) die kennelijk te lui zijn om in China te presteren. Inderdaad: laat je niet Foppe.

Onderzoek wijst het uit: nog nooit zijn Nederlanders zo cynisch geweest over de politiek. Gek. he? Met dit stelletje halve zachten in het Kabinet win je geen oorlog. Blij, dat wij niet ten zuiden van Rusland liggen.

Er staat een paard in de gang, nee: er zit een duif op mijn dak; geen vredesduif! Rover heeft zijn woordvoerder Rikus Spithorst ontslagen en de PVDA wil ook niets meer met hem te maken hebben. Femke Zwamsema mag wel Wijnand Duijvendak, Kamerlid met een terroristisch verleden (hoe kan dat trouwens AIVD?), de hand boven het hoofd houden, maar door een satirische column raakt iedereen aangebrand. Fikt er toch nog iets. Gelukkig heeft Gerardus Nekschot er geen tekening van gemaakt.

En dan die reclames op tv: het wordt steeds gekker. Was het vroeger nog alleen linolzuur, nu is het Q 10, regenererende cremes, supersmarte wasmiddelen; het kan niet op.

Hadden we eerst al condooms met een smaakje, nu hebben we ook smakelijke inlegkruisjes. De firma Allsnees produceert ze met een kamillesmaak. Wie verzint het. Is het trouwens rustgevend en zo ja, voor wie? Het allitereert overigens wel lekker. Na de clinic clowns hebben we nu de kamille kutjes. Wat een land.

De AEX doet mee met de koersen in Beijing: onder de 400, wie helpt ons er weer bovenop?

WEGWOORD?

Gastcolumn van Assepoester, pseudoniem voor Astrid.

Wachtwoorden,ik word er gek van. Ik kom nu dus ook al niet meer in mijn weblog. Ik dacht slim te zijn door alles wat op de compu een ww nodig heeft hetzelfde wachtwoord te geven: een wachtwoord dat je NIET vergeet.

Maar ja, ik heb drie weken ziek op bed gelegen en het ww maar een keer gebruikt. Dat is vooral lastig met de postbank want nu moet ik weer met die gele overschrijvingskaarten aan de slag en per voet posten en kijken bij zo'n giromaat of je saldo nog toereikend is. Brrr, wat raakt men toch snel gemakzuchtig.

En dan sla ik de belastingperikelen maar over. Ik blijf aanslagen krijgen, terwijl ik toch echt alleen bijstand heb. Ik heb dus een innig contact met staatssecretaris van financien De Jager. Ach, ik ben weer beter en dat is het belangrijkste.

Gisteren was het MIJN memorial day. eeen jaar geleden vond ik mijn vriend dood in bed. Sad but true.

Dus ik de Astrocoach gebeld van RTL.

De een zegt nep, een ander gelooft er heilig in.

De aard van het gesprek houd ik voor mij, zoals dat hoort.

Ik ga op zoek naar mijn wachtwoorden en hoop mijn eigen compu gauw weer te kunnen gebruiken.

De stelling van de dag luidt dan ook:Niet iedere verandering is een verbetering.

Liefs,

Assepoester

KLAPPERTJE!

Komkommertijd. Journalisten weten het als geen ander: als er geen nieuws is, moet je het zelf maar maken.

Of je nu paard rijdt of motor, je weet het: minstens een keer val je er af. Dit weekend dus.

Een mooie zaterdagmiddag langs de Lek, de molens van Kinderdijk op de achtergrond. Niet hard, maar gewoon genieten, bochtje hier, bochtje daar. De polder in en opeens die bocht, waarvan je denkt; dat lukt nooit. Rechtdoor doemt een weiland op met een hek ervoor. Remmen dus en de motor slipt. Zand, grint, paardenpoep? Ik laat de rem los en de motor trekt weer recht, maar dan zit ik al in het gras en het hek komt steeds dichterbij. Nu ben ik op Kreta al eens door een opeens overstekend hek geveld na wat ouzootjes - en dat was niet bepaald prettig- dus opnieuw remmen en plat.

Wat er precies gebeurde weet ik niet, maar ik lag in het gras met de motor naast me. Het hek lachte me onbeschadigd toe.

Tja en dan ligt die motor weer, 22o kilo dood gewicht en ik reed dus op een landbouwweggetje in de middle of nowhere. Na een paar minuten verscheen gelukkig een autootje met moeder en zoon. De vriendelijke dame hielp de motor recht zetten, starten en...... niets. Ja, natuurlijk: de dodemandsknop heeft de motor uitgeschakeld.

De eerste neiging was direct naar huis te rijden, maar ik dacht: ff doorgaan anders krijg je misschien angst voor de motor. Nog even een rondje langs de molens en dan het pontje terug naar de overkant. Bikkel of sukkel?

De motor was trouwens onbeschadigd en ik ook (dacht ik). Een schuivertje in het gras en ik reed niet echt hard.

Na 10 minuutjes begon een zeurende pijn in mijn schouder en mijn ribben speelden op bij iedere drempel die in het stiltegebied was aangelegd. Dat zijn er nog meer dan er daar molens staan en dat zijn er toch behoorlijk veel! Uiteindelijk ben ik maar, om in ruitertermen te spreken, in verlichte zit gaan rijden; dat hielp een beetje.

De pret was nog niet op. Het was warm, dus ik reed met het vizier een beetje open en zonnebril op. Opeens een steek vlak onder mijn linkeroog. Horzel, bij, wesp? Ik weet het niet. In ieder geval toont mijn linkeroog nu of ik die zaterdag heb geprobeerd te boksen in plaats van motor te rijden.

Thuis kon ik dus helemaal niets meer met de rechterkant: schouder en arm weigerden dienst en dan je motorkleren uittrekken! Volgens mij niets gebroken, maar de spieren hebben een aardige optater gehad. De vraag is of de beschermende kleding nu heeft voorkomen dat mijn schouder gebroken is, of dat de spieren een optater hebben gehad van de schouderprotectie?

Mijn ego is ook beschadigd - ja Bente opnieuw- maar de deuk in mijn schouder is groter.

Dubbele pech is, dat ik net een Wii heb gekocht. Niets is vervelender dan dat je keer op keer door je kinderen met een computerspelletje wordt verslagen. Maar met een schouder die niet wil, is het moeilijk oefenen in tennissen, honkballen of bowlen. Nog ff geduld jongens, maar ik kom er aan.

Inmiddels gaat het al weer een beetje, alleen wil de rechterarm nog niet omhoog, maar dat was tijdens de Tweede Wereldoorlog een voordeel (voor goede Nederlanders althans)

Pijntjes, er is wat mee.

Vroeger moest je als je wilde voetballen naar de sportkeuring. Met tientallen jongens in de rij op de Bierkade, flesje ochtendurine in een jampotje. Broek naar beneden en dan blazen om te kijken of je geen liesbreuk hebt.

Nu lees ik gisteren dat de nieuwe Feijenoordaankoop, El Ahmadi, het begin van het seizoen mist omdat hij aan een liesbreuk geopereerd wordt. Heeft El Ahmadi niet goed geblazen, of heeft de medische staf van Feijenoord weer zitten pitten? Vorig jaar het drama met de knie van nieuwe aankoop Vlaar. Tomassen nu ook al weer geblesseerd, hoe zit dat? Ik blijf supporter, maar zie het voorlopig somber in. Trouwens (helaas) voor het hele Nederlandse voetbal, als je naar de oefenresultaten kijkt, en ook dat is best pijnlijk.

Ik blijf trouwens "blij dat ik rij", maar las toch maar even een pauze in.