NATJE EN DROOGJE

Op zijn tijd een natje.Dat is hier wel nodig vanwege de hitte. Net weer het zovelste handwasje gedaan, nu maar met shampoo. De bia smaakt prima: Saigon,Tiger of 3,3,3 (in het Vietnamees ba,ba.ba maar dat is niet toepasselijk).

Na een mooie rit aangekomen in Hoi An. Hoi An was al in de VOC-tijd een havenplaats die door Nederlanders werd aangedaan. Een rit grotendeels langs de kust. De eensporige treinverbinding Saigon-Hanoi volgt ons, maar soms zijn we het spoor even bijster. Het is hier de tijd van de rijstoogst dus veel mooie kleurrijke plaatjes. Alleen heeft mijn camera (vocht?) het begeven. Gelukkig heb ik een pocketcameraatje kunnen lenen van een reisgenoot.

Over natjes gesproken: na de mescal met worm in Mexico vandaag rijstwhisky met dode zeepaardjes onder in de fles gedronkaen. Ik proef de vissmaak nog. Volgens onze gids is het goed voor alles: " one person drink,two people happy". Er zijn ook flessen met slangen, schorpioenen etc. In Sapa waarwe eindigen schijnt hond in de pot een specialiteit te zijn. Maar niet proberen denk ik.

Nat,natter,natst. Ik ben nu gedwongen aan het hotel gekluisterd. Het hoost al uren en alle straten staan volkomen blank. De fietsen die voor morgen besteld zijn, zullen waterfietsen moeten worden willen we vooruit komen.

Je bent nu echt de sjaak als je op je scootertje op de weg rijdt. Vietnamezen houden niet van rechts houden, maar de bus kent geen pardon. Al die tienduizenden brommertjes en scooters rijden gewoon op de snelweg. Nu ja, gewoon. Van rechtshouden hebben ze nog nooit gehoord. Toet,toet: wegwezen! De chauffeur toetert trouwens constant. Voor het inhalen, bij het inhalen, na het inhalen. Het "zwakkere" verkeer wordt zonder pardon de plassen in gereden. Helmen zijn verplicht maar ze rijden hier allemaal met "potjes" op. Vroeger waarschijnlijk vanuit Cambodja geimporteerd: het model Pol Pot.

Als ik hier aandelen had, zou ik nu aandelen poncho kopen. Iedereen draagt de meest lullige vormen. Op de scooter, maar ook bij het werk in de rijstvelden.Tot je knieeen in het water maar wel een droog hoofd.

Gisteren was het nog droog en zie je een ander fenomeen. Hier zijn de boeren blij met elke wegverbreding. De vluchtstrook wordt namelijk benut voor het drogen van de rijst: kilometers lang, rotondes, maakt niet uit. Misschien moeten er rondom Leiden wat rijstvelden aangelegd worden?

Het hotel is trouwens, net als alle vorige, prima. Daar kan Koning Dwergaap nog een punt aan zuigen. Airco, koelkastje, teevee en in de badkamer de bekende flesjes (en douchekapjes) voor het thuisfront. Hier trouwens ook elke dag een verse tandenborstel met tandpasta. Keurig.

In tegenstelling tot elke dag tig tempels (Thailand) of watervallen (Venezuela) geniet je hier echt van de natuur. Niet in het zuiden, waarhet net als in zuid-Thailand een aaneengeknoopte lintbebouwing is, maarhier in het midden: bergen, rijstvelden,veel rivieren; prachtig.

Morgen de stad verkennen en dan door naar Hue. We naderen de voormalige grens met noord-Vietnam.

Ik ben toe aan een droogje. Een natje op zijn tijd is leuk, maar je kan overdrijven.

Ik had voor een "regenstop"op bemiddeling door Arie Boomsma gehoopt maar die schijnt weg te zijn bij de EO. " Van god los heet dat".

Dan maar zelf een schietgebedje doen. Toepasselijk trouwens in dit land.

In Nederland wekenlang dagelijks naar de volkstuin van Assepoester om de planten water te geven: had ik hier maar een volkstuin!