VEILIG (V)RIJEN

Ik sla de laatste bladzijde van de Weduwnaar dicht; deze keer heb ik het wel drooggehouden. Het is vroeg want ik slaap belabberd de laatste tijd. Een voordeel is dat dit wel inspiratie geeft voor een nieuwe column.

Kluun scoort wel veel. Meer dan Charisteas bij Feijenoord en Ajax samen in ieder geval! Das geen vrijgezel, das vrij gezellig, of gezellie zoals mijn kids tegenwoordig zeggen.

Ik bewonder mensen als (wijlen) Carmiggelt, Youp van 't Hek, Victoria Koblenko (om maar eens drie volkomen verschillende types te noemen) die gewoon als de krant dat wil, al is het dagelijks, een column uit hun mouw kunnen schudden.

Zal ik de column over Rood schrijven, over de kanjers in mijn leven? Over mijn oudste dochter die de hockeythriller (ha,ha) Craeyenhout - HDM afficheerde en morgen gratis marco Borsato ziet omdat ze de make up doet. Of pak ik de draad weer op waar ik 2 columns geleden eindigde. Ik besluit tot het laatste. Na zo'n 20 verhalen over mijn ergernissen en frustraties mag ik mezelf wel eens een beetje meer blootgeven.

Het is herfst en zo voelt het ook. Is dit nu wat ze met de herfst van je leven bedoelen? Sla de winter dan maar over. Achter de wolken schijnt in de herfst geen zon, dus de enige oplossing om je stemming te verbeteren, is jezelf te kietelen.

Ik probeer sinds enkele maanden een 500 cc Kawasaki onder bedwang te krijgen. Tweede midlife crisis al ouwe hoor ik mensen zeggen, of zie het ze denken.

Het interesseert me geen reet. Na die Ramms+ein tatoo kan dit ook wel.

Er is maar een ding bijna net zo lekker als een vent tussen mijn benen hoor ik een van mijn exen nog zeggen. Nu hoef ik geen vent tussen mijn benen, maar die motor bevalt goed.

Het tijdstip van afrijden nadert en zegt het theorieboekje niet dat veilige kleding een eerste vereiste is?

Ik besluit af te reizen naar Zoetermeer om het luilekkerland voor motorfreaks te bezoeken. Drie industrieterreinen en een benzinepomp verder (weet u misschien een motorspeciaalzaak?) sta ik voor het pand. Misschien handig een volgende keer eerst het adres op Internet op te zoeken?

Ik heb mezelf een budget toegemeten, want ik denk nog steeds in guldens en weet dat dit pijn gaat doen. Zalm kan nog honderd keer zeggen dat het niet waar is, maar sinds de invoering van de pleuro is alles duurder geworden en mijn salaris in ieder geval niet evenredig gestegen. Alleen de zalm bij de Aldi is niet duurder geworden. Contra-inflatie zullen we dat maar noemen.

Niet dat ik te klagen heb, want qua inkomen moet ik gewoon VVD stemmen, maar sinds de verkwanseling van de in aanbouw zijnde nieuwbouwwijken rond Den Haag aan deze gemeente op instigatie van deze volks(?)partij (de motie Remkes) heeft die partij voor mij volledig afgedaan. Volkspartij Voor Demagogie heb ik ze na het Eerste Kamerdebat genoemd en als Remkes in beeld komt, krijg ik nog steeds acuut diarree (trouwens bij het zien van Deetman ook).

Ik dwaal af, back to the point. In tegenstelling tot de meeste (grote) zaken waar je tegenwoordig komt, is er hier wel personeel om de klant te helpen en hulp heb ik nodig, want ik heb er de ballen verstand van.

De eerste verkoper haakt echter na vijf minuten af. Sorry meneer ik ben de enige die de kassa kan bedienen en ik krijg een dame toegemeten. Naar later blijkt de veertienjarige dochter van de chef werkplaats. Het is inderdaad herfstvakantie!

Ik weet niet of het aan haar ligt, maar alles wat ze uit de rekken haalt past niet. De gulp gaat niet dicht, broek en jasje veel te wijd en als dan iets past nog de lakmoesproef. Ik stap tevreden op een aanwezige motor om alles in de juiste stand te bewonderen, komt de eerste verkoper vertellen dat dit niet kan omdat de beveiligingsstukken niet op de juiste plaats zitten en dat zo'n tig keer. De leren jacks kruipen omhoog alsof Quasimodo himself op de Kawa zit.

Ik begrijp er niets van. OK, ik heb een (klein) buikje maar ik zie toch lui op motoren die veel van Meatloaf weghebben. Het grootste probleem blijken mijn bovenarmen zijn: te dun. Te weinig oefening zeker en dat als vrijgezel? Door de ruimte ter plaatse verschuiven de beveiligingsstukken bij een val en had ik net zo goed een neglige kunnen aandoen. Tenminste als ik Maarten 't Hart had geheten.

Ik zweet me kapot, pashokje in en uit en ik ben al een uur bezig. De stapel niet passende kleding is bijna genoeg om een marktkraam te beginnen.

Eindelijk scoor ik een broek. Hij zit als gegoten, maar bevat alleen een paar kniebeschermers (?) die me er uit doen zien als in Startrek. Gelukkig ze kunnen eraf. En dat uit de koopjeshoek, knap afgeprijsd dus, hallo kassa 279 euro! Leuk gedaan liefje, ik had je toch mijn budget verteld en ik moet nog een jack en een paar laarzen. Wat is dat voor leer, hebben ze een Komodovaraan geslacht?

Maar ja, om weer de rekken met broeken in te gaan. Ik schiet een andere verkoper aan. Het meisje is lief, de hulp goed bedoeld maar met dit tempo ben ik zelfs te laat voor mijn bardienst vanavond.

De man heeft het meteen door. Ik zie het al meneer, in de koopjeshoek zullen we voor u niet slagen en we lopen naar de "normaal" geprijsde artikelen. Ik moet het toegeven, nu krijg ik wel deskundig advies. Hij kent kennelijk de snit van de diverse kledingstukken wel en het wordt direct een Reviti jack. Nou ik kan wel wat revitalisatie gebruiken. Na enig zoeken, blijkt ook nog een paar passende laarzen aanwezig.

Optellen en afrekenen dus, 627 Euro meneer . En we hadden toch een budget van 500 afgesproken? Ik begrijp nu de tactiek van de verkopers. Na 2 uur shoppen ben je zo murw dat je alles wilt betalen om de winkel uit te komen. Ga door naar af, u betaalt 627 euro.

Ik gooi toch mijn onderhandelingstechnieken in de strijd. Afgesproken budget, twee uur bezig geweest met een ondeskundige verkoopster, ver van huis, is dit reclame voor de andere leerlingen van de rijschool? Na enig twijfelen wordt besloten de bedrijfsleider te bellen. Die is buitenshuis en heeft een lunchafspraak. Na enige tevergeefse pogingen wordt hij bereikt. De eikel (verkoper) vertelt gelijk dat ik wel iets meer wil betalen. Zeker nooit Stratego gespeeld in zijn jeugd. De bedrijfsleider is tussen het happen door bereid de prijs naar 560 euro te laten zakken. Deal!!

Ik betrap mezelf op een van mijn Ronaldredenaties (ook dat allitereert lekker): tenslotte ga ik nu toch alleen naar Kenia en spaar ik de reissom van mijn inmiddels spoorloos verdwenen godin van de jacht uit. Eigenlijk heb ik dus geld verdiend vandaag.

Ik weet in ieder geval nu dat veilig rijden duurder is dan veilig vrijen.

Weer terug op de benedenverdieping verlustig ik me nog aan de daar aanwezige motoren en weet nu al dat het budget dat ik mezelf voor de eerste motor heb toebedacht het ook niet zal redden.

Pecunia non olet.