LI WANG TAI FOE

Li Wang Tai Foe gaat weer naar Sjanghai toe. Waar hij is geboren, dat vindt hij zo fijn, Ongeveer Gedeng-Gedeng niveau. Mijn eerste singeltje van het Cocktail Trio met op de achterkant Petronella’s Puinpoeiers Pure, Pijnstillende, Prima en Prettig in te nemen Pimpelpaarse Pil, hoe verzin je het!

Daarna werden het al gauw, via Cliff Rchard en the Shadows, Beatles, Stones en hard rock. Van Blue Cheer tot Rammstein en Judas Priest.

Niet Li Wang maar ik ga nu naar China. Niet naar Sjanghai maar wel naar Beijing. De Chinese Muur en het Plein van de Hemelse Vrede. Wie herinnert zich niet de tanks die daar protesterende studenten platreden? Daarna naar Xi’an, hoofdstad van het rijk van Qin Shishuang met de befaamde Terra Cotta krijgers. Deze eerste Chinese keizer was zo wreed dat zijn dood een tijd lang geheim is gehouden om onrust te voorkomen. Terwijl hij dood en rottend in een rijtuig door zijn Rijk werd gereden, wist de bevolking van niets.

Daarna naar Chendu hoofdstad van Sitchuan. Ja, ja op de middelbare school lazen we verplicht voor Duits der gute Mensch von Sezuan. Chinees eten is niet die prak die we bij de afhaalchinees halen. Tientallen keukens waarvan de Sichian keuken de heetste is. Yummi!

Naar het dak van de wereld. Naar Tibet met als letterlijk hoogtepunt het basiskamp voor de Mount Everest, 5250 meter.

Last but not least Nepal, ook overjarige hippies moeten Kathmandu gezien hebben.

En natuurlijk probeer ik voor iedereen wat mee te nemen; het onderhandelen is namelijk zo leuk!

China, een van de drie grootste vervuilers ter wereld. Zo gek dat ze voor de Olympische Spelen een asfaltweg naar de top van de Mount Everest gaan aanleggen.

Het schijnt er nog harder te regenen dan in Nederland nu, het eufemisme van de week. Ik hoop dat de weergoden me goed gezind zijn, zal vast wat wierookstokjes aansteken.

Een andere cultuur dus ook andere gektes.

Van de gekke in Nederland. Minister Donner die versneld immans wil toelaten om het tekort hier aan te vullen. Is er dan een schroefje los in je hoofd? Nog meer opruiers om Ella Vogelaar van dienst te zijn. Geen immans maar deruit mans!

Nog gekker; een Spijker op kop in de laatste Formule 1 race. Maar even en dank zij de regen, maar toch. Laat die lampenkap van Massa zich vlak voor het eind door Alonso een oor aannaaien.

U zult me dus even moeten missen, Ik weet niet hoe het met de Internetcafe’s terplaatse gesteld is, maar als het kan zal ik mailen, msn-nen en hyven.

PASSAGE TO INDIA

Om vast in de stemming te komen voor mijn reis naar China, Tibet en Nepal plaats ik mijn reisverslag naar India nog een keer. Teruglezend bereid ik me voor op de contrasten die weer gaan komen.

Passage to India, tijdens de middelbare school een verplicht nummer op de Engelse literatuurlijst.Passage to India: even de spruitjeslucht inruilen voor curry.

Delhi, stad met 16 miljoen inwoners, waarvan er 1,5 miljoen letterlijk op straat wonen. Armoede en viezigheid, maar ook veel cultuur. Paleizen, het rode fort, het Ghandimuseum en schitterende graftombes.

Het is wennen aan de teenerjongens die allemaal gearmd of met de armen om elkaar rondlopen. Hoe verschillend kunnen culturen zijn.

Heeft u last van hondenpoep op straat? Ga ff in India kijken. Paarden, honden, koeien, geiten, mensen alles doet het op straat. Voor je het weet kan je weer hinkelen door je pogingen om de stront te ontwijken.

Last van de verkeersdrukte? Auto's, tuc tucs, riksha's, fietsen, brommers, motoren: een grote chaos. En maar toeteren en niemand die kwaad wordt. Met dit verkeersgedrag had je in Nederland allang een ram voor je kop gehad, maar hier gaat het anders.Geen voorrang geven, zo lang mogelijk doorrijden, maar op het laatst toch de ander voor laten gaan; verdraagzaamheid ten top. Niet tot het gaatje, want toen onze chauffeur eindelijk, na enkele vergeefse pogingen, een motor op zijn voorbumper had, kreeg ie een koekie op zijn oog voor hij sorry kon zeggen.

Dan op weg naar de forststeden Jasilmer en Bikaner, langs de route waar vroeger met karavanen zijde, diamanten en opium vervoerd werd. Tot de Engelsen Calcutta als havenstad ontwikkelden. De kooplieden vertrokken naar Calcutta, maar richten in hun geboortestreek schitterend gedecoreerde paleisjes, haveli's, op.Land van duizend en een nacht. Woestijngebied, paleizen, forten, kamelen en veel gekleurde gesluierde vrouwen. De weg is (hier) goed, want we gaan richting Pakistan en Pakistani en Indiers zijn geen vriendjes dus het leger moet snel kunnen oprukken.We slapen in een oud fort. De kasteelheer van oude indiase adel, de Takur, zorgt persoonlijk dat het ons aan niets ontbreekt. Zelfs een emmer heet water 's morgens om je te wassen. Beter dan de vele douches in de hotels die we later zouden aandoen. Manneke Pis zou zich schamen voor de zielige straaltjes die daar geproduceerd werden. Vandaag geen druk, morgen is het beter; maar morgen zijn we alweer weg.De takur doet me in zijn gedrag aan verhalen over het Indonesie van vroeger denken. De pinda's die ongeveer vijftien centimeter van hem verwijderd zijn, laat hij door een bediende aanreiken.

De rattentempel in Besnik. Vijftienduizend (heilige) ratten krioelen over je blote voeten of sokken. Je mag ze geen pijn doen, maar die ene die op mijn voet zat, zit nu of plat tegen het plafond of draait nog steeds in een baan om de aarde.De bocht om, terug richting Jodphur, de blauwe stad met schitterende forten. Voor een half uurtje dan (voor mij) en niet de twee en een half die er door de enthousiaste gids voor zijn uitgetrokken. Het is gedaan met de goede wegen; met gemiddeld veertig km per uur ben je spekkoper.

Ik eet nog steeds vegetarisch en zal dat drie weken volhouden. Vlees eten betekent Teenaladies in je broek en die had ik niet ingepakt. Ben op zoek geweest naar de HalAldi, maar heb hem niet gevonden.Bij de Bishnoi stam heb ik een unieke ervaring: als onderdeel van het begroetingsritueel dien ik drie slokjes water vermengd met opium te verorberen. Misschien een touristentruc, want ik ben er niet helder, high of wat dan ook van geworden.Op kamelen naar de ondergaande zon kijken. Jammer dat we drie kwartier voor zonsondergang staan te vernikkelen in de woestijn, terwijl de kamelen even zijn uitgeleend voor het vervoer van Amerikanen voor een kort ritje.

Naar Udaipur, de stad waar de James Bondfilm Octopussy deels is opgenomen. En dat zal je weten ook: in elke hotel, drie keer per dag wordt de film vertoond. Waarschijnlijk de enige film die in India vertoond mag worden waar het woord pussy in voorkomt.Wassende en badende vrouwen in de rivier, mooie kleurrijke plaatjes.Naar Pachewar Garth. Opnieuw een oud fort waar we in slapen. Uiteraard staat het beloofde zwembad er opnieuw leeg bij. Dan maar een Kingfisher (biertje) gepakt. Waar geen drankvergunning aanwezig is, wordt het bier in een theepot geserveerd.

Jaipur, de rode (roze) stad van de drie V's. Vuiligheid, viezigheid en vunzigheid. De pracht van de gebouwen wordt overheerst door straatvuil en uitlaatgassen. Als je al twee weken vegetarisch eet, begrijp je waarom een van de paleizen "paleis der winden" heet.Hier pakken we onze eerste fietsriksha. Na druk onderhandelen, want de gevraagde veertig rupee (80 cent) lijkt erg veel, pedaleert onze rijder 40 minuten tot we op de gewenste plaats zijn. Onze gene neemt per 10 minuten toe, vooral als het niet fietsend, dan maar lopend gaat. Om de schaamte af te kopen, betalen we meer dan wat eerst gevraagd was en besluiten verder alleen maar gemotoriseerde tuc tucs te nemen.

Elke dag worden we botter. Uitgestoken handen, groeten als hello, how are you and what's your name negeren we volkomen. Ook de jongen die bij elk fort meeloopt, uitleg geeft en zegt: I'm not a guide, I'm a student,I want to practice my english, no money. Daar trappen we niet meer in. ALLES kost geld en een praatje aanknopen, betekent een verplicht bezoek aan minimaal 3 familieleden met winkeltjes.De Jantar Mantar is overweldigend. Een planetarium, eeuwen oud waar met exacte precisie tijd, afstand tot hemellichamen en stand van tekens van de dierenriem door de zon worden aangegeven. Qua impact doet het me aan de piramides van Gizeh denken. De bouwwerken zien er trouwens uit als door een moderne architect neergezet.'s Avonds naar een Bollywood film in het grootste theater van Azie, 1500 zitplaatsen. 3 Uur (!) lang overacterende, dansende en zingende Indiase soapies. Gelukkig heb ik een medestander die ook na een uur afnokt. We gaan vreemd: naar de Mac op de hoek om een maharadja burger (kipgehakt) te scoren.

Naar Bharatpur, bekend om zijn vogelreservaat met meer dan 400 soorten vogels. In een ander jaargetijde dan: de vogels waren gevlogen. Behalve een verdwaalde reiger en een enkele ooievaar was er niets te zien. Had ik toch in Den Haag kunnen blijven.

Mijn primaire reisdoel nadert; de Taj Mahal in Agra. Agra met het schitterende Rode Fort en ook nog een mini Taj. eerst nog even naar Fathepur Sikri, onbewoond maar schitterend. Aan de opdringerige verkopers zijn we allang gewend. We kopen pas als de chauffeur de motor start. Niks, nooit meer dan de helft betalen: de prijs gaat wel 5 x naar beneden.Zo nu en dan kan de verkoper nog net zijn arm uit het raampje trekken om te voorkomen dat hij wordt meegesleurd.Uren in de rij voor de Taj Mahal. Geen tassen, mobis en etenswaren mee. De angst voor aanslagen heerst ook in India. Ik vraag me af, hoe het moet als je een eetbare onderbroek draagt.Het was het wachten waard: de Taj Mahal is overweldigend. Ik ben zo in trance dat ik 2 t-shirts koop (maat large) die, na uitpakken ,volgens mij waarschijnlijk alleen door kabouter Plop gedragen zullen kunnen worden.

Naar Khajurahu: de Kama Sutra tempels. Schitterend, niet alleen vanwege de erotische kunst. Ik begrijp nu wel waar de uitdrukking "man en paard noemen" vandaan komt (man en paard nemen dan). Indiers die nog geen verdwaalde tepel op de televisie mogen zien (Fashion tv is de hotste zender) kijken hier hun ogen uit. Ik vraag me bij sommige afbeeldingen af of Youri van Gelder (lord of de rings) lenig genoeg is om daarin een goed figuur te kunnen slaan.'s Avonds bak ik oliebollen; rozijnen en meel meegenomen uit Nederland (Aldi bedankt!). 6 Man personeel kijken toe, wat later 500 rupee blijkt te kosten.Oud en nieuw bij kampvuur met muziek uit het reisbusje. Ali en Mohammed B rappen ons het nieuwe jaar in.Vier en een half uur eerder dan in Nederland gaan mijn goede voornemens in.Al het beste voor 2007 trouwens.

Naar Varanasi, de heilige stad aan de Ganges. Een belevenis: badende mensen in de heilige rivier, mensen op brandstapels de hele dag door, resten van lijken en as die in de Ganges worden gegooid in water dat 3 meter verder als onderdeel van het doopritueel wordt gedronken. Ik ga mijn eigen gang es en wordt onaangenaam verrast door een Indier die (per ongeluk) mijn camera uit mijn handen slaat. Helaas, pindakaas: niet te repareren en dat nog wel terwijl hij een heilige koe wilde wegduwen.

De nachttrein naar Delhi. Comfortabeler dan gedacht, afgezien van de ruftende Indier op het bovenbed, want boeren en scheten laten is heel normaal voor Indiers. Ik moet aan mijn overleden oma denken die ons als kinderen regelmatig wist te shockeren door in gezelschap geluiden te produceren en dan steevast zei: beter in de wijde wereld dan in een nauw gat gevangen. Wijsheid is niet alleen op een tegeltje te koop.

De afronding in Delhi. De schitterende Bahiatempel in de vorm van een lotus, een juweeltje van architectuur, nog een Jantar Mantar en de tombe van Humayun. Eerlijk is eerlijk: die is nog mooier dan de Taj Mahal.

Passage to India. Schitterend en vies tegelijk, relativerend, boeiend. India is een van de twee snelst groeiende economieen ter wereld. Ik hoop dat met het verdiende geld vooral ook wat aan bestrijding van de armoede gedaan wordt. Het contrast tussen arm en rijk is zo groot dat het pijn doet.

DUMD, DUMBER, DUMBST

Goede morgen Karl, goedemorgen Olga. Klein, kleutertje wat doe je in mijn hof?

Ik had er niet meer over willen beginnen, maar als Gerard Spong(e Bob) wordt ingeschakeld om Karl te verdedigen in hoger beroep wordt ik toch een beetje onpasselijk. Deze mediageile aap leent zich toch ook overal voor. Als je nu echt als crimineel gezien wil worden, moet je beslist deze advocaat nemen. Dat staat ongeveer gelijk aan bekennen. Tweede domme zet Karl! Sollicteer maar bij Jiskefet voor een remake van de kindervriend scène (Sinterklaas): niet over het randje Edgar met Hans Teeuwen in een hoofdrol.

Onze geachte Staat heeft ten onrecht 6 hectare bos gekapt. Om de AWAC"S van de NAVO makkelijker te kunnen laten aanvliegen. (A)Wakker worden Sybilla: dat was jouw beslissing. Defensie gaat uitzoeken of ons hoogste rechtscollege wel gelijk heeft. Hoezo uitzoeken? We hebben geen behoefte aan lekenrechters volgens Hirsch Ballin: er is voldoende vertrouwen in ons systeem van rechtsspraak. Behalve bij Defensie?

Hoe zou de Paus trouwens de naam van de vliegbasis vinden? Geilenkirchen. Daar kunnen ze in verschillende bisdommen in Amerika over meepraten. Good morning Carl, good morning Olga.

In beide gevallen wordt er gecompenseerd. De kerk betalt in cash en Defensie gaat 6 hectare herplanten. Zoals de actievoerder vanavond op tevee terecht opmerkte: “dan maar op de plaats waar ten onrechte gekapt is. Dat is Defensiegrond dus ook nog goedkoper”, Kijk, dat is logica waar ik van houd.

Ik vind het trouwens verder wel erg stil. Weinig nieuws over Britney en Lindsay. Mel B(aby van Eddie Murphy) gaat trouwen nu ze door Eddie (first hump then dump) gedumpt is en Tooske stopt met haar werk in Duitsland, ach gut. Draadloos Internetten op de camping is onveilig (wie had dat gedacht?). Veilig Internetten is net zo belangrijk als veilig vrijen: je wilt toch geen virussen!

Ook nog goed nieuws: de BBC staakt de wanstaltige telefoonspelletjes. Kijk dat is nu eens een voorbeeld voor ons Kabinet, dat de klok bij ongeveer alles 40 jaar terug wil zetten en alles wil controleren, dat navolging verdient. ONMIDDELLIJK kappen met die hap: dit is je reinste oplichting. Als je niet weet wat kappen is,vraag het Sybilla. Helaas, het nummer is in gesprek. Helaas we hebben u niet kunnen doorverbinden. Helaas u behoort niet tot de prijswinnaars.

Er zijn er nog drie die niet tot de prijswinnaars van deze week behoren: Sybilla Bakker, Karl Noten en de bisdommen in Amerika.

Hoe (bis)dom kun je wezen.

VERSE VISA

Verse visa.

Ja, U leest het goed: niet vice versa maar verse visa.

Over twee weken reis ik af naar China. Dat land heeft natuurlijk een eeuwenoude traditie, maar moet nog een hoop leren. Kinderarbeid is er normaal en China is met zijn booming industry een van de grootste milieuvervuilers ter wereld. Een asfaltweg naar de top van de Mount Everest aanleggen? Van de Chinese pot gepleurd? Mensenrechten? Vraag er de mensen in Tibet eens naar.

Nou kan je natuurlijk principieel zijn en er niet naar toegaan, maar dan weet ik nog wel wat landen en een stuk dichterbij.

China, gastheer (of is het gastvrouw) van de Olympische Spelen volgend jaar.

Erg gastvrij als je al die tienduizenden liefhebbers voor de olympische spelen een visum laat kopen. Ping, ping, kassa.

Nog leuker is het als je die visa (China en Tibet) binnen hebt en van je reisbureau een telefoontje krijgt dat je ze opnieuw moet aanvragen (en betalen).

In China moet je paspoort nog een half jaar geldig zijn NADAT je het land verlaten hebt. De mijne loopt december af.

Wie hebben er nu zitten pitten: het reisbureau (deze info stond niet op het begeleidend formulier voor de visumaanvragen) , de Visumdienst, de ambassades!

Dus nieuw paspoort aangeschaft (spoedprocedure, ping ping, kassa) en de visumaanvragen opnieuw (aangetekend) op de bus.

Maar ze zijn nu binnen: verse visa dus!

ALS DE ROOK OM JE HOOFD IS VERDWENEN

Wat deed ik op zeven zeven zeven?

Mijn oudste dochter werd 21 dus heerlijk gegeten bij de Resident. Geen Vlietpop dit jaar, gelukkig werkte het weer een beetje mee en werd het geen Vlietsop. Ikvond de lijst met artiesten trouwens ook niet spectaco. Vanuit mijn bed, lezend in Mathilde van Thomas Ross, nog wel de laatste nummers van Henk Westbroek gehoord: Waar is hier de nooduitgang? Het Goede Doel, met Blof , Grof Geschut en Klein Orkest een van de weinige popverademingen in ons eigen taaltje. Mijn flat ligt dus ongeveer 200 meter verwijderd van het festivalterrein.

Wat deed u op zeven zeven zeven? Wat een onzin, wat een hype!

Bevrijdingsdag, Dodenherdenking: prima! Vaderdag, Moederdag, Dierendag, Valentijnsdag: Middenstandsonzin. Mijn eigen verjaardag hoeft voor mij ook niet meer. Koninginnedag, OK, maar dan wel echt op de verjaardag van de vorstin.

Zeven zeven zeven: fuck off Gore! Het milieu verdient iedere dag aandacht, daar hoeven we geen Environmental Aid voor te organiseren. Na de herdenking van Lady Di vorig weekend trouwens wel een beetje erg veel van het goede (doel).

Milieu moet tussen de oren zitten en niet als hype verkocht worden.

Ik moet u echter wat bekennen: ik hype, hieper aardig mee de laatste tijd.

Eerst vonden mijn dochters dat ik aan de Hyves moest en zonet heb ik Skype geïnstalleerd.

Hype, Skype, Hyves: het zit wel lekker in de Y-klanken vandaag.

Behoort u trouwens ook tot de nieuwe paria’s van de samenleving? Rookverboden in openbare gebouwen, op luchthavens en zelfs op treinperrons. Leuk met een peuk is al lang niet meer. De anti-rook terreurbrigade rukt op. Alleen onder een verdwaalde afzuigkap kan nog gerookt worden.

Vanaf 1 juli volgend jaar mag er ook niet meer gerookt worden in de Horeca. OK, valt iets voor te zeggen, dan rook ik mijn sigaartje wel ergens anders. Nu bestaat het plan per gelijke datum ook het roken op schoolpleinen te verbieden. Wat een onzinnig idee. De oplossing valt te voorspellen: dag schoolplein en helemaal geen controle meer. Als alles wat ongezond is op school verboden moet worden, weet ik er trouwens nog wel een paar.

Waar is de tijd van de Rookmagieer Jasper Grootveld gebleven?

Roken is vies en roken is slecht voor het micro-milieu. Rokers zouden eigenlijk herkenbaar moeten zijn aan een sigaretje op hun revers. De nieuwe paria's van de samenleving.

Ik steek er nog eentje op. Zolang de Verenigde Staten en “booming” China en India met hun industrieën macrovervuilen, valt die micro-milieuvriendelijke sigaar van mij toch best mee?

PARDON?

Pardon. Vergiffenis, kwijtschelding, genade, neem me niet kwalijk. Het woordenboek is er duidelijk over. De politiek alweer niet.

Houdt u van belspelletjes? U weet wel. De vraag is: welke dranken ziet u tussen de in een vierkant gegroepeerde letters staan? Zelfs Jules de Corte ziet overduidelijk de woorden: thee, melk en wijn staan en toch heeft drie kwartier later nog niemand gebeld met het goede antwoord. Kassa voor de organisator want de lijnen staan natuurlijk rood. Je reinste oplichting.

Ik moest aan belspelletjes denken toen ik vandaag naar het vragenuurtje van de Kamer keek. Veel vragen weinig (duidelijke) antwoorden. Als dit de burgers dichter bij de politiek moet brengen, schaf dan maar af. Beantwoord de vragen maar schriftelijk want hier wordt ieder normaal denkend mens kriegel van.

We hebben een nieuwe draaikont erbij, een Turkse nog wel. Nam ik van de week mijn boerka nog voor haar af, Nebahat Albayrak, nu kwam er slechts gesluierde taal uit.

We hebben een Pardonregeling. Pardon of pardom , niet meer over zeuren Geert, democratische besluitvorming moet gerespecteerd worden. Ik was er echter al bang voor. Er is alweer een burgemeester (die van Hilversum) die weigert de namen van de mensen die niet voor die regeling in aanmerking komen op te geven en er staan er alweer diverse in trainingspakken klaar.

Kijk dat kan natuurlijk niet. Wetten moeten uitgevoerd worden en als door de Kroon benoemde burgemeesters dat al niet doen, waar blijven we dan?

Alexander Pechvogel verdedigde zijn burgemeester door te spreken over de vertrouwensband die hij met zijn burgers heeft. Alexander, wegwezen: burgemeesters dienen de wet te handhaven en hebben zelfs een speciale functie bij de uitvoering van het vreemdelingenbeleid. Gaan we nu weer een categorie illegalen kweken waar dan straks opnieuw een pardon moet gelden. Dacht het niet.

Nebahat weigerde echter antwoord te geven op de vraag of de burgemeesters nu verplicht waren zo’n lijst van illegalen te verschaffen of niet en of ze anders maatregelen zou nemen. Onbegrijpelijk dat de zwakke PVDA-Kamervoorzitter, niet ingreep. Als ik wat vraag, verwacht ik een antwoord. Als ik een goed antwoord geef, wil ik teruggebeld worden.

Nebahat werd gered door de gong. Uurtje over, plaatselijk weer mist op het Binnenhof.

En dan onze Minister van Defensie, Eimert van Middelkoop. Die praatte vrijdag voor zijn beurt en heeft daar nu alweer spijt van. Verlenging van de missie in Uruzgan lag in de rede. Nu staan opens alle opties ten aanzien van een mogelijke verlenging van onze missie weer open. Gelooft u het? Defensie moet bezuinigen, mede door de kostenverslindende missies in het buitenland. Liever slecht bewapend naar Uruzgan dan goed bewapend in Europa. I’m a believer zongen de Monkees en Eimert is een echte (Christen Unie) believer, maar ik geloof hem niet meer.

(N)ARROW CLASSICK ROCK

Arrow Classic Rock. Narrow Classic Rock zal je bedoelen. Welke logistieke nitwit heeft het verzonnen om meer dan dertig duizend man over 1 lullig dijkje naar het festival terrein te lijden. Ja, lijden en niet leiden, want als je over de laatste 10 kilometer bijna 3 uur duurt, wordt je niet vrolijk. Daar helpen zelf Arctic Monkees, Placebo en White Stripes keihard in de auto niet tegen.

Biddinghuizen, wie verzint het. Voorheen alleen bekend van klootschieten en sinds een paar jaar ook van Walibi Flevo. Alibi Flevo zal je bedoelen: een smoes om jezelf eens flink schrik aan te jagen.

OK, een expeditie naar Lichtenvoorde was ook een zit, maar daar kan je tenminste prima het terrein bereiken.

En het programma trekt zich er natuurlijk niets van aan, de klokt tikt door. Dag Riders of the storm, Ray Manzarek en Robbie Krieger van de Doors, helaas pindakaas, gemist. Dag zeggen tegen Jim Morrison hoeft al jaren niet meer.

Dag Thin Lizzy, ook tegen Phil Lynott hoeven we geen dag meer te zeggen, hoewel de toegift heb ik nog meegemaakt. The boys were back in town toen ik het festivalterrein betrad, maar de band speelt nog steeds fabuleus.

Dag INX, het verhaal wordt eentonig: ook die zanger……..

Rodger Hodson (Supertramp), meezingers zoals je mag verwachten. Vandaag hier, morgen op het memorial Diana concert in Wembley.

Scorpions, gelikt, publieksgeil maar lekker. Es gibt nur eine Deutsche Supergruppe! Rammstein.

Europe: the final countdown; blijft een kraker van jewelste!

Steve Vai. Steve Who? Voormalig leadgitarist van Frank Zappa. Nou houd ik toch wel van teringherrie, maar dit vond ik iets teveel Sepultera: een geluidskakofonie. Knap, maar aan mij niet besteed.

Resteren op de playlist: Toto, Australian Pink Floyd show en de uitsmijter Aerosmith.

Toto, een verzameling studioartiesten maar klinkt nog steeds als een klok.

De verrassing voor mij, de Pink Floyd Coverband uit Australia. Muziek, lichteffekten, helemaal terug in de zeventiger jaren. Fenomenaal, de enige keer vandaag dat ik het publiek bijna letterlijk de tent heb zien afbreken.

Alle ballen verzamelen, andere podia gesloten: Aerosmith als top of the bill. Niet helemaal mijn ding, maar het rockt wel.

En dan de lange weg terug. Gelukkig iets soepeler. Mijn lezers weten het: ik houd van zeuren. Dat betekent echter niet dat ik niet heb genoten. Een heerlijk dagje buiten, slechts een beetje miezer, muziek, muntjes, patat, bier en (letterlijk) zijkerds overal.

Voor herhaling vatbaar. Steef, bedankt!