
Van het zonnige Centraal Amerika, plus 25, naar een koud trainingsweekend met voetbalclub DHC in Eindhoven, min 12, das een overgang!
Door de sneeuw en kou viel er weing te voetballen. Een partijtje handbal in de sneeuw, of was het rugby, spinnen, apparaten en een bosloop moesten de lichaamstemperatuur op hoogte houden, of krijgen. Dat big bussiness van der Valk zijn hotel niet warm krijgt, is toch diep droef. Rillend 's morgens en 's avonds in de eetzaal en straalkacheltjes bij de receptie. En zet glazen nu naast een sinaasappelpers, das echt veel makkelijker dan om de hoek, Logistiek?
Het meest is geoefend in het kantelen, de soepele polsbeweging.
Tijdens dit weekend heb ik "genoten"van de door kijkers gekozen beste televisiefragmenten. Dat wil je niet weten. Een idioot die zijn hoofd platslaat op meloenen, de Lama's die hun eigen decor afbreken en Paul de Leeuw in een 10 minuten durende scene met een meisje met Down syndroom. Hebben we nu echt niets beters om naar te kijken? Ik vond zelf de zwijgende bijdrage van Ella Vogelaar bij Geen Stijl het leukst en het meest imponerend blijven natuurlijk toch de ontboezemingen van Joran van der Sloot met de verborgen camera bij Peter R. de Vries, maar het volk en de jury kiezen Paul de Leeuw. Hoe je met de triestigheid van anderen je kijkcijfers kan vergroten. Mag ik effuh een teiltje?
Smaken verschillen. Ik las op aanraden van Assepoester "Pijn"van Bea van Erven Dorens. Sorry, ik houd van absurdisme, maar dit slaat nergens op. Een reclamemaker met een writersblok komt in een gijzelingssituatie in Belgie terecht en daarna in een oorlogssituatie met Moslim-terroristen in het Rijksmuseum in Amsterdam. Slaat als Kut op Dirk! Als ik zoiets naar een uitgever stuur, krijg ik het linea recta retour. Beau: gauw weer terug in de kast en houd je maar bezig met het openen van dozen.
Over dozen gesproken: voor de Idolliefhebbers, zangeres Do in de Playboy van december. Doos-foto's zal ik maar zeggen. Maar wel goed geschoren; er is nog wel iets goeds in Eindhoven Meneer Philips.
Nog een boek waar de meningen over verschillen. Vochtige streken, autobiografisch van de Duitse Charlotte Roche. Een citaat: hygiene vind ik totaal onbelangrijk. Nu: de inhoud van het boek ook. De ranzigheid ten top en ik kan toch echt wel wat hebben: elk lichaamsvocht kan geconsumeerd worden. Als je het toch wil lezen: dit jaar nog bij de Slegte.
Lees dan maar Suezkade van Jan Siebelink, das genieten. Natuurlijk krijgt elk boek een extra dimensie als het verhaal zich afspeelt in de buurt waar je bent opgegroeid, maar dit boek heeft wel een verhaal en karakters dus inhoud!
Genieten kan je ook van Javier Guzman: delirium is top en heel herkenbaar voor mensen die alcoholverslaafden in hun omgeving hebben. Een (glim)lach en een traan.
En dan onze minister van Middelmaat, Eimert van Middelkoop. Schaatsen is al moeilijk, maar ook nog niet goed opletten in de kerk. Jokken mag toch niet? Pas op, want Mozes flikkert zo die stenen tafelen op je gereformeerde harses. En draaikont, ga nu niet vertellen dat we met "onze jongens"(knokken in Tirol) toch in Afghanistan blijven, elke dag daar is er een teveel!
Smaken verschillen, maar over deze minister kan toch weinig verschil van mening bestaan. Niet in dienst geweest, maar minister van Defensie. Je zet toch ook geen alcoholist op Volksgezondheid?