BACK HOME

Lekker weer thuis. Vakantie is lekker, maar there's no place like home. Alsof ik niet weggeweest ben. Even wennen aan het (lekkere) tempo hier. Nieuws zat: Aruba, Rotterdam en Israel scoren.

In Rotterdam was veel buitenlandse pers aanweizg om de installatie van de eerste burgemeester van Marokkaanse afkomst in een wetreldstad bij te wonen. Foutje: Aboutaleb is niet van Marokkaanse afkomst, maar een Marokkaan. Hij heeft (ook) een Marokkaans paspoort. Als je echt een vent ben, trek je die nu door als eerste burger van Rotterdam! Je maakt mij niet wijs dat de Marokkaanse koning dan een doodseskader op je afstuurt.

Op Aruba wilde de chef protocol, Erix Brete, ons Kamerlid Brinkman op zijn bek slaan, omdat die Aruba corrupt vindt. Protocol betekent kennelijk daar iets anders dan hier. Corruptie ook. Ik heb 2 jaar geleden Polen les in integriteit gegeven, maar dan blijkt dat begrip daar een heel andere invulling te hebben. Als je naar de dokter gaat betaal je onder de tafel (omgerekend) een tientje anders wordt je niet snel geholpen. Niemand beschouwt dat als corruptie. Communiceren als je ieder een ander beeld hebt van een begrip blijft moeilijk. Overigens was de reactie van Brinkman niet slim, maar wel adrem: het is maar een aap met het verstand van een kind van vier.

En dan Israel: diep droef wat daar gebeurt. Ik ben 2 maal in Israel geweeest en vindt de inwoners niet aardig. Ze zijn bot en emotieloos. Slechts Russen op vakantie scoren bij mij nog slechter. En ieder slachtoffer bij welke partij dan ook is er een teveel. De krant gebruikt het begrip onschuldige slachtoffers. Zijn er dan ook schuldige slachtoffers?

Ik begrijp de actie wel. De geschiedenis leert ons dat landsgrenzen niet bij de Big Boom al vaststonden. Noormannen, Hunnen, Alexander en Karel de Grote, noem maar op, er zijn altijd veroveraars geweest en grenzen waren niet heilig.

Dat Israel door een Engels trucje is ontstaan, verdient niet de schoonheidsprijs maar was in de tijdsfase na de Jodenvervolgingen wel te begrijpen.

Israelies en Palestijnen zullen dus samen dit land moeten bewonen. Maar vreedzame co-existentie is niet alleen daar moeilijk. Huttu's en Tutsi's in Rwanda kunnen het ook niet. Serven en Albanezen, allemaal landen met veenbrandjes die regelmatig oplaaien.

Nu zijn er autonome Palestijnse gebieden, maar de zelfmoordaanslagen en beschietingen met steeds beter worden raketten op Israel gaan door. Mag je dan eens terugslaan?

De Palestijnen hebben een volksvertegenwoordiging, Hamas, gekozen die overal ter wereld op de lijst van terroristische organisaties staat. Dat is dus vragen om problemen.

En natuurlijk verstoppen de Palestijnen hun munitie onder ziekenhuizen en beschieten ze Israel uit scholen (daar zijn beelden van). Daarna huilebalken over onschuldige burgers. Oorlog blijft smerig.

De Palestijnen zullen nu eindelijk eens onvoorwaardelijk de staat Israel moeten erkennen en kappen met aanslagen en raketten. Dan rust op Israel de plicht om de autonomie van de Palestijnse gebieden ongestoord te herstellen en waar mogelijk behulpzaam te zijn.

Is dat nu zo moeilijk?