FELIZ ANO
Feliz ano, happy new year, gelukkig nieuwjaar.
Ik zit op het schiereiland Yucatan in Playa del Carmen, vlak bij het bekendere Cancun.
Nieuwjaar is hier Yankees, tickets van 50 dollar kopen en feesten tot 8 uur in de morgen op dreunende disco muziek.
Niets voor mij. Met een deel van de groep om 12 uur een drankje, nergens vuurwerk te bekennen om 2 uur naar bed en zonet om 12 uur een traditionele nieuwjaarsduik in de zee.
Ik begrijp dat die In Nederland is afgelast vanwege de kou, haha: hier is het water lauw.
Twee dingen vallen op. Het strand is heel smal en de hotels, barretjes staan zowat in het water. Leuk bij een Tsunami. En nieuwjaarsdag om 8 uur is echt alles afgelopen. Vuilnismannen en straatvegers ruimen de zooi op en dronken mensen worden zonder pardon met een M.E.-busje afgevoerd. Een uur later is alles opgeruimd, complimentos.
Het hotel is trouwens weer prima, na 2 Koning Aap-lokaties in Flores en Caye Caulker, en ligt 2 minuten van het strand.
Ik verliet jullie in Guatamala. Onze laatste stop was daar Tikal, het grootste Maya complex midden in de jungle. Imposant om vanaf de top van een van de piramides, de anderen hun kop boven de jungle te zien uitsteken.
Vandaar naar Belize, naar het kleine bounty eiland Caye Caulker. Het ligt aan het op 1 na grootste rif ter wereld, dus een paradijs voor snorkelaars en duikers.
Na 10 minuten geworsteld te hebben met mijn outfit kon ik eindelijk snorkelend de onderwaterpracht bewonderen. Het blijft schitterend de levende koraal en aquariumvissen. Hoogtepunt was het zwemmen in een school pijlstaartroggen. Die zijn dus echt zo groot als een deurmat!
Op de menukaart staan: lobster, lobster en... juist lobster.
Het tempo op het eiland ligt nog lager dan we van de bediening in Mexico en Guatamala gewend zijn: als een slak met verzwikte enkels! Als je in je normale westerse tempo loopt, wordt je aangehouden door een zwarte Rasta (de bevolking van Belize, het voormalige Brits Honduras, bestaat voor een groot deel uit Creolen) die roept: hey man, go slow, you´re on Belize!
De darmpjes spartelen weer tegen, dus de remmers doen hun nuttig werk. Eergisteren had ik er letterlijk en figuurlijk zo de schijt in dat ik als lunch chili con carne heb genomen: tot mijn grote verbazing is het probleem nu opgelost?
Morgen nog een laatste tripje naar Tulum, the walled city, de enige Maya ruines aan zee en dan zit het er weer op. Overmorgen een binnenlandse vlucht van Cancun naar Mexico City ( 2 uur!) en dan zorgt Iberia hopelijk deze keer wel voor aansluitende vluchten.
Ik zit op het schiereiland Yucatan in Playa del Carmen, vlak bij het bekendere Cancun.
Nieuwjaar is hier Yankees, tickets van 50 dollar kopen en feesten tot 8 uur in de morgen op dreunende disco muziek.
Niets voor mij. Met een deel van de groep om 12 uur een drankje, nergens vuurwerk te bekennen om 2 uur naar bed en zonet om 12 uur een traditionele nieuwjaarsduik in de zee.
Ik begrijp dat die In Nederland is afgelast vanwege de kou, haha: hier is het water lauw.
Twee dingen vallen op. Het strand is heel smal en de hotels, barretjes staan zowat in het water. Leuk bij een Tsunami. En nieuwjaarsdag om 8 uur is echt alles afgelopen. Vuilnismannen en straatvegers ruimen de zooi op en dronken mensen worden zonder pardon met een M.E.-busje afgevoerd. Een uur later is alles opgeruimd, complimentos.
Het hotel is trouwens weer prima, na 2 Koning Aap-lokaties in Flores en Caye Caulker, en ligt 2 minuten van het strand.
Ik verliet jullie in Guatamala. Onze laatste stop was daar Tikal, het grootste Maya complex midden in de jungle. Imposant om vanaf de top van een van de piramides, de anderen hun kop boven de jungle te zien uitsteken.
Vandaar naar Belize, naar het kleine bounty eiland Caye Caulker. Het ligt aan het op 1 na grootste rif ter wereld, dus een paradijs voor snorkelaars en duikers.
Na 10 minuten geworsteld te hebben met mijn outfit kon ik eindelijk snorkelend de onderwaterpracht bewonderen. Het blijft schitterend de levende koraal en aquariumvissen. Hoogtepunt was het zwemmen in een school pijlstaartroggen. Die zijn dus echt zo groot als een deurmat!
Op de menukaart staan: lobster, lobster en... juist lobster.
Het tempo op het eiland ligt nog lager dan we van de bediening in Mexico en Guatamala gewend zijn: als een slak met verzwikte enkels! Als je in je normale westerse tempo loopt, wordt je aangehouden door een zwarte Rasta (de bevolking van Belize, het voormalige Brits Honduras, bestaat voor een groot deel uit Creolen) die roept: hey man, go slow, you´re on Belize!
De darmpjes spartelen weer tegen, dus de remmers doen hun nuttig werk. Eergisteren had ik er letterlijk en figuurlijk zo de schijt in dat ik als lunch chili con carne heb genomen: tot mijn grote verbazing is het probleem nu opgelost?
Morgen nog een laatste tripje naar Tulum, the walled city, de enige Maya ruines aan zee en dan zit het er weer op. Overmorgen een binnenlandse vlucht van Cancun naar Mexico City ( 2 uur!) en dan zorgt Iberia hopelijk deze keer wel voor aansluitende vluchten.
Eet u weleens kauwgum, kent u dan chicklets? De naam komt uit het Maya: chiclete betekent met de mond. Nooit te oud om te leren.
posted by angelo at 1/01/2009
1 Comments:
Ben weer helemaal bij.
Zwemmen tussen de pijlstaartroggen echter lijkt mij niet iets om lyrisch om van te worden, aangezien de meest fantastische liefhebber van dieren om het leven hebben gebracht, nl Steve Irwin.
Ik zou zelf niet met dat soort beesten geassocieerd willen worden.
Maar verder prima, je hebt je lekker geamuseerd,
Assepoester
Een reactie posten
<< Home