HEEN EN WEER

Heen en weer. Ik hoor het drs P. op de achtergrond zingen, nou ja: zingen?

Verkiezingen in Nederland zijn als een veerboot. Heen en weer, meer van het zelfde met zo nu en dan een accentje naar rechts of links. Op en neer kunnen we ook zeggen. In de oppositie: meestal winst, in de regering: meestal verlies. Heen en weer, op en neer. En zo worden we met elke verkiezingsuitslag de volgende vier jaar weer verneukt. Coalitievorming betekent immers samenwerken met mensen die je eerst hebt afgebrand. Onbetrouwbaar hebt genoemd of oneerlijk. Water in de wijn doen en met teveel water smaakt wijn bepaald niet.

Nederland heeft gekozen en bewust gekozen. Een hoog opkomstpercentage en een duidelijk signaal naar huidig kabinet en oppositie. Het moet socialer en er is ontevredenheid. De invloed van de media is overduidelijk. Wie het slecht deed op teevee kon het wel schudden.

En dan hebben we natuurlijk bijna alleen maar” winnaars”, ook hier gaan we (helaas) steeds meer op Amerika lijken.

Het CDA, omdat ze, ondanks zetelverlies, de grootste partij zijn geworden. Tel uw zegeningen.

De PVDA, omdat de uitslag duidelijk aangeeft dat Nederland voor een socialer, lees linkser, beleid heeft gekozen. Dank je de koekoek. De meeste lijsttrekkers moeten opzouten na zo’n verkiezingsnederlaag, maar Wouter wordt vast niet het Bos in gestuurd.

D’66, omdat ze toch nog 3 zeteltjes hebben kunnen redden. Dat is inderdaad verbazingwekkend na het abominabel slechte optreden van Alexander Pechtold in het smurfendebat. Wageningen was niet te klein voor hem , Madurodam is nog te groot!

Groen Links, want 1 zetel verlies is voor Femke Telraam toch echt winst. Ongelofelijk: de groene Sint op de STER komt waarachtiger over dan deze schooljuf en dat wil wat zeggen. Hoe groen is Femke? Houdt ze ook van komkommers? Als vent lijkt het me toch een enge partner.

Natuurlijk zijn er ook echte winnaars. De SP voorop: grote klasse. Jan Marijnissen stak in alle debatten met kop en schouders boven de anderen uit. De vraag is of de SP ook kan en wil meeregeren. Plaatselijke politiek heeft geleerd dat zulks meestal fataal voor die partij is. Daarnaast valt en staat de partij met Jan Marijnissen. Ook het gevaar van het Hans van Mierlo-effect is dus levensgroot. Jan weg, partij weg en Jan heeft al last van zijn rikketik. Oppassen dus Jan en deze keer het wel het SAMEN met je overige fractieleden willen doen. Niet alleen de Kantjes eraf lopen.

De Christen Unie, een deel van gelovig Nederland kiest voor degelijkheid. Andre Rouvoet (Roufout zou Freudiaans zijn) is geen spetteraar, maar weet wel altijd waar hij het over heeft. Onopvallend heeft hij in de debatten toch kennelijk opvallend gescoord.

Geert Wilders, negen zetels is toch een overduidelijk signaal. Niet het gehele erfgoed van Pim Fortuijn is verkwanseld. Dweilen in de oppositie Geert!

Heen en weer. Van rechts naar links, naar het centrum met een accentje naar links? De informateurs hebben hun trainingspakken al weer aan. Alleen een telefoontje van Hare Majesteit is nog noodzakelijk om dat uit te trekken. De vraag is, of ze in conditie zijn gebleven. Hoeveel billen knijpt Lubbers wekelijks in de sportschool?

Het wordt puzzelen en daar houden wij Nederlanders van. Dat het dreigende verdwijnen van Lingo Kamervragen opleverde, heeft dit maar weer eens bewezen.

Het is weer bal, een Volkerball. Voor de beleefdheid eerst een dansje met Jan. Het ritme blijkt toch te afwijkend van dat van Jan-Peter en na de debatten staan ze ook hier elkaar regelmatig op de tenen.

Muurbloempje Wouter bloeit op. Hij mag mee in een (sluwe) foxtrot. Het is geen “dancing with the stars”, maar hij krijgt een herkansing.

Ja en dan hebben we toch nog wat zeteltjes nodig voor een meerderheid. Andre Rouvoet zet letterlijk en figuurlijk zijn beste voetje voor.

Heen en weer, ook op de politieke dansvloer. Nederland heeft gesproken. Hoe lang gaat deze wals duren?