MET MEPAL NAAR NEPAL

Op naar Nepal, eigen mok weer mee. Nepal geteisterd door de ergste regens sinds 50 jaren en dat zullen we weten. De weg is alleen open van 8 tot 10 uur ’s avonds maar is nauwelijks een weg te noemen. Overal wordt gewerkt, explosies om ons heen. Kuilen, water op de weg, het lijkt wel een rivierbedding en dat urenlang.

De volgende dag rijden we door naar The Last Ressort. Paradijs voor hikers, bungee jumpers (de hoogste van Azie) en rafters. De zon schijnt en het ziet er inderdaad wonderschoon uit. Alleen moeten we over een lange hangbrug over een diep ravijn. Diep ademhalen en lopen maar. De eerste dag klimmen we 250 meter en zijn we in 2,5 uur terug. Schitterende uitzichten. De tweede dag klimmen we 750 meter en dan slaat de moesson toe. Regen, regen, alleen maar regen. 6,5 uur later zijn we door en door nat weer beneden. Eerst even de bloedzuigers verwijderen die her en der vastgezogen zitten. Alles is nat en ik heb geen stroom.

Door naar Kathmandu. Ik heb er twee andere namen voor, maar laten we het netjes houden: Natmandhu. Regen, regen en geen stroom. Alles wat nat is blijft nat. Onderweg worden we twee keer opgehouden door protesterende Maoisten. Een andere bus wil ons inhalen en toetert minuten lang. Naar later blijkt om ons er op te wijzen dat er een verstekeling op het dak bij de bagage is geklommen. Zo stoned als een garnaal. Zijn dikke rastahaar maakt het voor de chauffeur mogelijk hem daaraan van het dak te trekken. Verdwaasd wil hij de bus in maar gelukkig lukt dat niet.

Kathmandu, net India dus. Een grote vuilinsbelt, de vuilnismannen staken ook nog, maar wel sfeer. Mooie tempels, gezellige winkels en de outdoorspullen kosten maar en habbekrats. Peak and Nothern Face worden aan de collectie toegevoegd. Ook een pataje oorlog is er bij een ondernemende Belg te verkrijgen.

Naar Barakpur en de Hindutempel waar de lijkverbrandingen plaatsvinden: indrukwekkend.

Enkelen van ons gaan golven. Helaas wordt het terrein geterroriseerd door apen. Er zijn dan ook aanzienlijk meer monkees dan birdies geslagen!

Het zit er op, met het vliegtuig naar Delhi, zes uur wachten en dan via Wenen naar huis. Nog steeds alles zijknat.

Een onvergetelijke vakantie met blijvende indrukken. Voorlopig heb ik echter genoeg Azie gezien. De volgende keer Zuid-Amerika of nogmaals naar Cuba?